talk2me
talk2me
Home | Profile | Register | Active Topics | Active Polls | Members | Private Messages | Search | FAQ
Username:
Password:
Save Password
Forgot your Password?




 All Forums
 เรื่องสั้น เรื่องยาว นิทานติดอันดับโลกจ้า
 @9 Nice Club
 ตอนที่ 7 เรื่องใยแมงมุมส่องเหตุการณ์
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Author Previous Topic Topic Next Topic  

madeinthailand
Forum Admin


Thailand
203 Posts

Posted - May 31 2008 :  03:47:03  Show Profile  Visit madeinthailand's Homepage Send madeinthailand a Private Message  Reply with Quote
แต่งและเขียนโดย เพนกวินใจดี

6 เมษายน 2550

ตอนที่ 7 เรื่องใยแมงมุมส่องเหตุการณ์


วานร (ลิง) สองตัวในหมู่บ้านดิสีได้ทะเลาะกัน
ตัวหนึ่งชื่อ ตัน เป็นคนที่มีฐานะรวย
ตัวหนึ่งชื่อ หยง เป็นคนที่มีฐานะยากจน

วานรตันเป็นคนที่มีฐานะจึงไม่ค่อยยอมใครและคิดว่าตนเองถูกเสมอ เพื่อนๆต่างอธิบายให้ตันเข้าใจว่าสิ่งที่ตันทำนั้นไม่ถูกต้อง

ด้วยความอับอายวานรตันจึงวิ่งหนีเข้าไปป่า

"นายจะไปไหน เรื่องแค่นี้เราไม่โกรธหรอก" เพื่อนวานรหยงพูดกับวานรตัน แต่กว่าเสียงของตนจะตะโกนไปถึงนั้น วานรตันได้หายเข้าไปในป่าลึกแล้ว

"แก คอยดูนะ สักวันเราจะแก้แค้นให้ได้" วานรตันบ่นไปพร้อมเอาไม้ตีต้นไม้ไปตามทาง 'เอ๋ นั่นอะไร' วานรตันสงสัยเพราะมีแสงสะท้อนจากสิ่งหนึ่งเข้าตาของตนพอดี ด้วยความสงสัยจึงเดินเข้าไปใกล้ๆ

'โห....ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน' ความโมโหเมื่อกี้มลายหายไปเพราะสนใจสิ่งที่อยู่ข้างหน้า ตันเห็นใยแมงมุมใหญ่มาชักใยอยู่ในป่า ดูไม่เหมือนใยแมงมุมทั่วไป ด้วยความอยากรู้เผลอเอามือไปแตะ

"อย่าซน" วานรตันตกใจชักมือขึ้น หันตามเสียง เจอเด็กคนหนึ่งกำลังยืนมองอยู่

"มันไม่ใช่ของเล่นนะ" ต้นเสียงอยู่บนต้นไม้ ตันเจออีกคนที่หน้าเหมือนเด็กเมื่อครู่

"ใช่ นั่นคือใยส่องเหตุการณ์" วานรตันหันตามเสียงอีกครั้ง เห็นเด็กหน้าตาเหมือนเดิมอีกคน ด้วยความตกใจวานรตันจึงถามว่า "พวกเธอเป็นใคร"

"แล้วเธอล่ะ เป็นใคร" เฮ้ย.... ตันตกใจใหญ่ที่อยู่ๆมีเด็กอีกคนโผล่มาตรงหน้าพอดีหน้าตนพอดี "ระ...ระ...เราคือวานรตันไง พวกเธอเป็นใคร" วานรเห็นแล้วยิ่งแปลก ตอนนี้มีเด็กหน้าเหมือนกันล้อมรอบตนนับได้สิบคน

"พวกเราคือคนเฝ้าใยส่องเหตุการณ์ ตอนนี้อาจารย์ไม่อยู่ไปทำธุระ ท่านฝากให้เราดูแล" เด็กหนึ่งในนั้นตอบข้อสงสัยของวานรตัน ทุกคนหัวเราะกับอาการตกใจของคนแปลกหน้า

"อะไรคือใยส่องเหตุการณ์" วานรตันอยากรู้

"เธออยากเห็นอะไร เห็นได้หมดเลย" เด็กคนหนึ่งตอบ

สักพัก ตอนนี้ช่องว่างของใยแมงมุมช่องหนึ่ง เป็นรูปของแม่วานรตันกำลังทำอาหารอยู่ "เธอคิดถึงแม่ใช่ไหม"

"ใช่" วานรตันตอบ ตอนนี้ช่องว่างของใยแมงมุมที่เหลือเป็นรูปบุคคลที่วานรตันรู้จัก ปรากฏขึ้นกำลังทำกิจกรรมต่างๆ

วานรตันรู้สึกประหลาดใจมาก

"ทุกคนต่างมีหน้าที่ของตนเอง" เด็กคนหนึ่งอธิบายให้ฟัง

วานรตันเหลือบไปเห็นวานรหยงพอดี สักพักช่องใยแมงมุมเป็นรูปวานรหยงเต็มไปหมด แต่เป็นสิ่งที่วานรหยงเคยทำในอดีตมาแล้วทั้งสิ้น

"ใยนี้ส่องเหตุการณ์ในอดีตได้" เด็กอีกคนอธิบาย

"แล้วดูอนาคตได้ไหม เราอยากเห็นอนาคตของวานรหยง" ตันอยากเห็นอนาคตเพื่อน

"ดูได้แต่ไม่ดี อาจารย์เราบอกไว้" ด้วยความแค้น ตันจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้เด็กเฝ้าใยส่องเหตุการณ์ฟัง แต่เล่าในลักษณะเข้าข้างตัวเองและใส่ความว่าวานรหยงชอบแกล้งตนประจำ ความเป็นจริงแล้ววานรตันต่างหากที่ชอบแกล้งเพื่อนๆ

ผู้เฝ้าใยส่องเหตุการณ์ยังเด็กเหมือนวานรตัน จึงเชื่อคนง่าย ด้วยความอยากช่วยคนโดนรังแก ทั้งหมดวางแผนแกล้งเด็กเกเรกัน
-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-

วานรตันออกจากป่าลึกนำเรื่องทั้งหมดเล่าให้วานรหยงฟัง ด้วยความอยากรู้อยากเห็น หยงจึงตามเข้าไปในป่าและได้เจอใยส่องเหตุการณ์
"ใยส่องเหตุการณ์อันนี้ ดูอนาคตได้ด้วยนะ" วานรตันบอกเพื่อนรัก

"จริงเหรอ" วานรหยงนอกจากฉงนกับสิ่งที่ได้เห็นแล้ว ยังประหลาดใจกับใยแมงมุมที่ดูอนาคตได้ด้วย

"ดูอนาคตเราหน่อย" วานรตันสั่งใยส่องเหตุการณ์

เพียงสิ้นคำสั่งใยแมงมุมเป็นภาพรวมขนาดใหญ่เป็นรูปวานรตัน นั่งรถหรู มีบ้านใหญ่โต นั่งทำงานในบริษัทใหญ่

"ดูสิ นายอนาคตดีนะ" วานรหยงบอกกล่าวกับเพื่อน
"นายก็ลองสั่งดูอนาคตตัวเองบ้างสิ" วานรตันแนะนำเพื่อน

วานรหยงเลยสั่งบ้าง ปรากฏว่าเป็นภาพของวานรหยงกำลังเสริฟอาหารในร้านอาหารแห่งหนึ่ง

"เราไม่อยากเชื่อเลย คนเรียนเก่งอย่างนายเรียนไปก็เท่านั้น ถึงยังไงก็เป็นคนเสริฟอาหาร อย่าเสียใจนะ"
วารนตันปลอบใจเพื่อนแต่ในใจรู้สึกว่าตนเองชนะวานรหยงแล้ว

ทั้งคู่ดูเสร็จ หยงเอาแต่ร้องไห้และออกจากป่าไป

"สิ่งที่ดูเป็นเหตุการณ์จริงเหรอ" วานรตันถามผู้เฝ้าใยส่องเหตุการณ์

"เป็นอนาคตจริง ใยส่องเหตุการณ์โกหกไม่ได้"

วานรตันได้ยินดังนั้นดีใจกับอนาคตตัวเองและได้ออกจากป่าไป แต่เมื่อวานรตันกลับมาหาอีกครั้ง ปรากฏว่าใยแมงมุมและพวกเด็กๆที่ตนรู้จักได้หายจากป่าไปแล้ว วานรตันสงสัยแต่ไม่ได้ติดใจอะไร กำลังดีใจกับอนาคตของตนเอง


.... เมื่ออนาคตมาถึง ....


ปรากฏว่าวานรตันประมาทเพราะคิดว่าตนเองอย่างไรก็ประสบความสำเร็จ แต่ภาพที่เห็นเป็นเพียงส่วนหนึ่งของอนาคตเท่านั้น วานรตันเอาแต่กินสมบัติเก่าและใช้ชีวิตเสเพล สุดท้ายตัวเองเป็นหนี้เป็นสิน

ส่วนวานรหยงเมื่อเห็นอนาคตก็เสียใจ แต่ด้วยความพยายามว่าตนเองไม่อยากเป็นคนเสริฟอาหารตลอดไป จึงตั้งใจมากขึ้น เหตุการณ์เสริฟอาหารนั้นเป็นการทำงานในช่วงหนึ่งเท่านั้นเพราะต้องการรายได้เสริม ตอนนี้วานรหยงเป็นนักธุรกิจและช่วยเหลือผู้ด้วยโอกาสด้วย

เด็กๆลองคิดนะครับ นิทานเรื่องนี้สอนอะไร?

--------------------------------------------------------------------------------
ถ้าคุณชอบบทความนี้ ช่วยอ่านบทความในเวปนี้ด้วยครับ มีลิงค์บทความให้อ่านอีกมากมาย You must be logged in to see this link. หรือ You must be logged in to see this link. และ You must be logged in to see this link. เหมือนกันหมดครับ
--------------------------------------------------------------------------------
ตอนนี้ผมว่างงาน ผมทำงานหรือใช้ชีวิตทำงานแบบปกติไม่ได้เพราะธนาคารไทยพาณิชย์ ผมเลยคิดว่าอยากเขียนบทความ เรื่องสั้น นิยาย นิทาน หากผู้ใดอ่านแล้วชื่นชอบแล้วอยากซื้อ เหมือนเราซื้อหนังสือ แต่เปลี่ยนจากหนังสือเป็นเว็บแทน ยินดีรับเงินจากผู้อ่านตามนี้ครับ หรือใครอยากอ่านเฉยๆไม่อยากให้เงิน ผมก็ยินดีเพราะของฟรีมีในโลกครับ ขอให้อ่านก็พอ

ขอยืนยันอีกครั้งว่านี้ไม่ใช่การบริจาคหรือขอเงินแต่เป็นการใช้สมองของผู้เขียนขายบทความทางเว็บเท่านั้น

แก้ไขเลขที่บัญชีใหม่
ธนาคาร ไทยธนาคาร
สาขา ย่อยจักรวรรดิ
เลขที่บัญชี 068-2-04705-4
ชื่อไทย นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์
ชื่ออังกฤษ MR.NOBNUTPONG SURIYAROJ
  Previous Topic Topic Next Topic  
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Jump To:
talk2me © 2000-05 ForumCo.com Go To Top Of Page
This page was generated in 0.14 seconds. Snitz Forums 2000
RSS Feed 1 RSS Feed 2
Powered by ForumCo 2000-2008
TOS - AUP - URA - Privacy Policy
ForumCo Free Blogs and Galleries
Signup for a free forum or Go Banner Free