talk2me
talk2me
Home | Profile | Register | Active Topics | Active Polls | Members | Private Messages | Search | FAQ
Username:
Password:
Save Password
Forgot your Password?




 All Forums
 เรื่องสั้น เรื่องยาว นิทานติดอันดับโลกจ้า
 @9 Nice Club
 ตอนที่ 9 เรื่องยักษ์เฝ้าบ่อน้ำ
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Author Previous Topic Topic Next Topic  

madeinthailand
Forum Admin


Thailand
203 Posts

Posted - May 31 2008 :  03:48:53  Show Profile  Visit madeinthailand's Homepage Send madeinthailand a Private Message  Reply with Quote
แต่งและเขียนโดย เพนกวินใจดี

20 เมษายน 2550

ตอนที่ 9 เรื่องยักษ์เฝ้าบ่อน้ำ

ณ หมู่บ้านแพนด้าแห่งหนึ่ง มีแพนด้าอยู่ครอบครัวหนึ่งชื่อเหมย เหมยเป็นเด็กกำพร้าพ่อและแม่ของเหมยกำลังไม่สบายนอนป่วยอยู่ที่บ้าน เหมยหาทางช่วยแต่หมอบอกว่าโรคของแม่เหมยไม่เคยเจอ ยังหาสาเหตุไม่ได้

"หมอไม่รู้ว่าจะช่วยได้หรือไม่ แต่หมอเคยได้ยินว่าหุบเขาออราเคิลมีบ่อน้ำวิเศษที่ช่วยรักษาได้ทุกโรค เพียงแต่มียักษ์กินแพนด้าเฝ้าอยู่ยังไม่เคยมีใครเข้าไปถึงข้างในได้"

เหมยได้ฟังหมอเล่า ด้วยความอยากรักษาแม่จึงคิดไปยังหุบเขาออราเคิล เมื่อทุกคนในหมู่บ้านได้ยินต่างห้ามเหมย เพราะทุกคนที่เจอยักษ์ต้องหนีกลับออกมาไม่เคยมีใครไปถึงบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ได้

แพนด้าเหมยมีความมุ่งมั่นต้องไปให้ได้ ว่าแล้วเหมยก็ฝากแม่ให้หมอดูแล ส่วนตัวเองเดินทางไปยังหุบเขา

การเดินทางเมื่อถึงตีนเขาแล้วเหมยก็รู้สึกกลัวอยู่เหมือนกัน เพราะจะยินเสียงยักษ์เดินไปมาบนเขาพื้นสั่นไปทั่ว แต่เหมยยังใจกล้าที่จะเดินต่อไป

ในที่สุด แพนด้าใจกล้าเดินจนถึงบ่อน้ำ เห็นยักษ์ตนหนึ่งกำลังนั่งหลับอยู่ เหม่ยดูบ่อน้ำแล้วก็เห็นว่าเป็นบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์จริงๆ มีแสงมรกตเปล่งออกมาช่างน่ามหัศจรรย์

เหมยตัดสินใจค่อยๆย่องแอบตักน้ำโดยมียักษ์ตัวโตนั่งหลับอยู่หน้าบ่อน้ำ ทันใดที่เหมยกำลังจะตักน้ำ ขาข้างหนึ่งไปเหยียบกิ่งไม้ที่แห้ง

"กรอบ" [เสียงกิ่งไม้หัก]

ยักษ์สะดุงเล็กน้อยก่อนหาวคำรามเสียงดังจนเหมยต้องปิดหู โชคยังเข้าข้าง ยักษ์ตัวโตยังหลับอยู่
'เอาใหม่ เหมยต้องใจเย็น เหมยต้องใจเย็น' (เหมยท่องไว้ในใจ)

หารู้ไม่ยักษ์ได้กลิ่นแพนด้า "ฟีด ฟีด" [เสียงหายใจของยักษ์เหมือนกำลังได้กลิ่นแปลกๆ]

เจ้ายักษ์ตัวโตลืมตาขึ้น เห็นว่ามีแพนด้าแปลกหน้าเข้ามา ยักษ์เห็นแพนด้าจึงโมโหคำรามเสียงดังใหญ่ เหมยตกใจกับเสียงวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต แต่ยักษ์ตนนั้นยังไล่ตามเหมยอย่างราดเร็ว ถึงแม้เหมยตัวไม่ใหญ่แต่อาศัยความคล่องแคล่วจึงหลบไปมาได้ เจ้ายักษ์ยังไม่ยอมแพ้เอาตะบองฟาดไปทั่วจนพื้นสนั่นหวั่นไหว บางครั้งฟาดกับก้อนหินจนหินแตกกระจาย

ในที่สุดเหมยหลบอยู่หลังต้นไม้แต่ยักษ์ยังฟาดต้นไม้จนล้ม ตอนนี้เหมยไม่มีทางหนีแล้ว
"ก่อนตายมีอะไรจะพูดไหม" ยักษ์ถาม

"ไม่ เราแค่อยากได้น้ำศักดิ์สิทธิ์เพื่อช่วยแม่เราเท่านั้น ได้โปรดขอน้ำศักดิ์สิทธิ์สักเล็กน้อยให้เราด้วยเถิด"

ยักษ์ได้ยินดังนั้นยกไม้ตะบองลง "กลับไปซะที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เจ้าอยู่และน้ำในบ่อนั้นไม่เหมาะกับพวกเจ้าหรอก"

"ไม่ เราจะไม่กลับจนกว่าจะได้น้ำจากบ่อ"

ไม่ว่ายักษ์จะไล่อย่างไร เหมยไม่ยอมกลับแถมจะเอาน้ำในบ่อให้ได้
"ถ้าอยากได้จริงๆ งั้นเจ้าต้องทำบางอย่างให้ข้าก่อน"

"ทำอะไร" เหมยถามเหมือนผู้มีความหวัง

ยักษ์เสนอข้อตกลงกับเหมย โดยให้เหมยพับนกกระสาไปเรื่อยๆ จนกว่ายักษ์จะพอใจแล้วยักษ์จะอนุญาตให้เหมยตักน้ำในบ่อได้

เหมยได้ยินข้อเสนอดังกล่าวตกลงเด็ดใบไม้ตามนำแนะนำของยักษ์ เหมยพับใบไม้เป็นนกกระสา เมื่อเหมยพับนกกระสาหนึ่งตัว นกกระสาจะกลายเป็นนกจริงแล้วบินไป ตนเห็นรู้สึกแปลกใจแต่ด้วยความที่อยากได้น้ำในบ่อน้ำมากกว่า จึงพับต่อไปเรื่อยๆ โดยไม่มียักษ์ตนไหนสนใจเพราะคิดว่าเดี๋ยวเหมยเหนื่อยก็คงกลับไปเอง

แพนด้ากตัญญูไม่สนใจเหมือนกัน นั่งพับอยู่อย่างนั้นจากวันเป็นสัปดาห์
จากสัปดาห์เป็นเดือน
จากเดือนเป็นปี
......................
.................
.............
........
....
..
.
ตอนนี้รอบตัวเหมยมีแต่นกที่พับไว้เกาะตามกิ่งไม้ต่างมองมาที่เหมยจุดเดียว ทุกครั้งที่เหมยพับจะอธิษฐานขอให้แม่หาย คำอธิษฐานของเหมยเหล่าบรรดานกได้ยิน จนในที่สุด นกที่เหมยพับตัวสุดท้ายก็บินไปแล้วนกทุกตัวบินเข้ามาใกล้เหมย

นกเหล่านั้นส่งเสียงร้องไปทั่วและมีน้ำตาไหลออกมา จากนั้นน้ำแต่ละหยดไหลรวมกันต่อหน้าเหมยกลายเป็นน้ำออราเคิล

"จำนวนนกที่เจ้าพับเท่ากับจำนวนยักษ์บนโลกใบนี้และนั้นคือยารักษาแม่เจ้า เมื่อได้แล้วจงกลับไปซะ" ยักษ์ตัวโตพูดกับเหมย

"แต่มันไม่ใช่น้ำในบ่อศักดิ์สิทธิ์นะท่านยักษ์"

"น้ำในบ่อไม่เคยศักดิ์สิทธิ์ ข้าบอกเจ้าแล้วน้ำในบ่อไม่เหมาะกับเจ้า มันเป็นเพียงน้ำดื่มสำหรับยักษ์อย่างพวกข้าเท่านั้น หากเจ้าดื่มต้องตายแน่"

"เป็นสาเหตุที่พวกท่านต้องเฝ้าใช่ไหม"

"ใช่ เพราะกลัวพวกเจ้ามาดื่มเข้าไป"

"จริงๆ แล้วพวกท่านใจดี" เหมยอมยิ้มเล็กน้อยเสียงเล่าลือความน่ากลัวเหล่านั้น มันไม่จริงเลย

ยักษ์ได้ยินดังนั้นไม่พูดอะไร ได้แต่พูดว่า
"สิ่งศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้อยู่ที่ไหน หากอยู่ที่จิตใจของเจ้า ถ้ามีความตั้งใจจริงแล้วทุกอย่างก็จะสมหวังเอง ข้าขอให้เจ้าโชคดี"

คำบอกเล่าอย่างน่ากลัวว่ามียักษ์กินแพนด้า แท้จริงแล้วเป็นยักษ์ใจดีต่างหาก ที่ต้องโหดร้ายเพราะไม่อยากให้ใครมาดื่มน้ำในบ่อเท่านั้นเอง เหมยหอมแก้มยักษ์พร้อมกล่าวคำลา

[โฮกกกกกกกก]
"ไป ไปได้แล้ว ข้าเกลียดแพนด้า" ยักษ์พูดไปพร้อมคำรามอย่างเสียงดัง

เหมยเห็นแล้ว.....ไม่ใช่เห็นรูปร่างอันน่าเกลียดของยักษ์ หากเป็นหัวใจที่แพนด้าอย่างเหมยได้รู้จักตัวตนที่แท้จริง




เด็กๆ ลองคิดนะครับ นิทานเรื่องนี้สอนอะไร?

--------------------------------------------------------------------------------
ถ้าคุณชอบบทความนี้ ช่วยอ่านบทความในเวปนี้ด้วยครับ มีลิงค์บทความให้อ่านอีกมากมาย You must be logged in to see this link. หรือ You must be logged in to see this link. หรือ You must be logged in to see this link. และ You must be logged in to see this link. เหมือนกันหมดครับ
--------------------------------------------------------------------------------
ตอนนี้ผมว่างงาน ผมทำงานหรือใช้ชีวิตทำงานแบบปกติไม่ได้เพราะธนาคารไทยพาณิชย์ ผมเลยคิดว่าอยากเขียนบทความ เรื่องสั้น นิยาย นิทาน หากผู้ใดอ่านแล้วชื่นชอบแล้วอยากซื้อ เหมือนเราซื้อหนังสือ แต่เปลี่ยนจากหนังสือเป็นเว็บแทน ยินดีรับเงินจากผู้อ่านตามนี้ครับ หรือใครอยากอ่านเฉยๆไม่อยากให้เงิน ผมก็ยินดีเพราะของฟรีมีในโลกครับ ขอให้อ่านก็พอ

ขอยืนยันอีกครั้งว่านี้ไม่ใช่การบริจาคหรือขอเงินแต่เป็นการใช้สมองของผู้เขียนขายบทความทางเว็บเท่านั้น

แก้ไขเลขที่บัญชีใหม่
ธนาคาร ไทยธนาคาร
สาขา ย่อยจักรวรรดิ
เลขที่บัญชี 068-2-04705-4
ชื่อไทย นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์
ชื่ออังกฤษ MR.NOBNUTPONG SURIYAROJ
  Previous Topic Topic Next Topic  
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Jump To:
talk2me © 2000-05 ForumCo.com Go To Top Of Page
This page was generated in 0.12 seconds. Snitz Forums 2000
RSS Feed 1 RSS Feed 2
Powered by ForumCo 2000-2008
TOS - AUP - URA - Privacy Policy
ForumCo Free Blogs and Galleries
Signup for a free forum or Go Banner Free