talk2me
talk2me
Home | Profile | Register | Active Topics | Active Polls | Members | Private Messages | Search | FAQ
Username:
Password:
Save Password
Forgot your Password?




 All Forums
 โอ้ย......เรื่องเครียดจ้า
 หลังม่านประวัติศาสตร์
 ตอนที่ 12 เรื่องขี้สงสัย
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Author Previous Topic Topic Next Topic  

madeinthailand
Forum Admin


Thailand
203 Posts

Posted - Jun 01 2008 :  04:07:13  Show Profile  Visit madeinthailand's Homepage Send madeinthailand a Private Message  Reply with Quote
เรื่องจริงถูกเขียนโดย นบณัฐพงศ์ (ธีรวุฒ คือชื่อเดิม)

17 ตุลาคม 2550

ตอนแรกผู้เขียนไม่แน่ใจว่าจะเขียนบทความนี้ดีไหม เพราะพิจารณาว่าบทความนี้ผู้เขียนอาจหมิ่นเหม่ต่อบุคคลอื่น และอาจทำให้ความน่าเชื่อถือของผู้เขียนน้อยลงหรือไม่น่าเชื่อถือเลย เรื่องราวของผู้เขียนในบทความนี้เคยบอกเล่าแก่บุคคลที่อยู่ในธนาคารไทยพาณิชย์ SCB หมดแล้ว แต่บุคคลเหล่านั้นยังไม่รับผิดชอบผู้เขียน ทำให้ผู้เขียนรู้สึกรังเกียจเดียดฉันท์ประเทศไทยมาก ถึงอย่างไรผู้เขียนยังไม่หนีไปไหน ผมจึงขอเขียนเรื่องราวทั้งหมดให้ผู้อื่นได้รับทราบและผู้เขียนไม่มีวันให้อภัยบุคคลเหล่านั้นได้
--------------------------------------------------------------------------------
ตอนที่ 12 เรื่องขี้สงสัย (ควรอ่านตั้งแต่ตอนที่ 1)


การเรียนหนังสือของผมในสมัยประถม เวลาผมนึกแล้วรู้สึกขำตัวเองเสมอ คุณครูเวลาสอนมักเปิดโอกาสให้เด็กถามในสิ่งที่ตนเองสงสัย สำหรับผมคิดว่าผมคงเป็นตัวแสบโดยไม่ได้ตั้งใจ เพราะผมชอบถามในสิ่งที่ครูตอบไม่ได้
"ทำไมฝนตกแล้วเมฆต้องเป็นสีดำด้วยครับ?"
"แบงค์ก็เป็นกระดาษแล้วทำไมไม่ผลิตแบงค์แจกให้ใช้ล่ะ?"
ยิ่งเรียน เด็กอย่างผมยิ่งสนุกต่อคำถามที่คุณครูตอบไม่ได้และชอบขัดแย้งครูเหมือนจับผิดโดยไม่ได้ตั้งใจ
คุณครู : "นักเรียนรู้แล้วใช่ไหม ความร้อนทำลายวิตามินได้"
นักเรียน : "ครับ/ค่ะ" (นักเรียนในห้องตอบพร้อมกัน)
คุณครู : "ไหนใครรู้บ้าง เราทานอาหารอะไรทำให้ร่างกายได้รับวิตามิน"
ผมเป็นเด็กนักเรียนในห้องที่ชอบยกมือ
ผู้เขียน : "แกงส้มครับ"
คุณครู : "ดีมาก แกงส้มมีผักเยอะ เวลาทานเราจะได้วิตามินในผักเยอะมาก"
ผู้เขียน : "ครูครับๆ แกงส้มจะมีวิตามินได้ไง เมื่อกี้ครูบอกว่าความร้อนทำลายวิตามินได้"
คุณครู : (ครูที่รักของกระปมเงียบ ตอบไม่ได้)
ผมขอโทษคุณครูด้วยเพราะผมนึกขึ้นได้ตอนนั้นพอดี ยังมีเหตุการทำนองนี้อีก เหตุที่ผมจำได้เพราะผมมักจะเก็บสิ่งที่สงสัยไว้ในใจเสมอ
คุณครู : "นักเรียนเราสังเกตุได้ ก่อนฝนตกอากาศมักอบอ้าวเสมอ"
นักเรียน : "ครับ/ค่ะ"
คุณครู : "นักเรียนมีใครรู้บ้างว่าฝนตกเกิดขึ้นได้ไง"
นักเรียน : (เงียบทั้งห้อง)
คุณครู : "ฝนตกเพราะน้ำระเหยขึ้นเป็นก้อนเมฆ เมื่อโดนความเย็นทำให้เมฆกลั่นตัวเป็นหยดน้ำ แล้วเป็นฝนตกลงมา"
ผู้เขียน : "ครูครับๆ" ผมยกมือสงสัยตามแบบฉบับของกระปม
คุณครู : "มีอะไร"
ผู้เขียน : "ไหนครูบอกว่าก่อนฝนตกอากาศอบอ้าว เมื่ออากาศอบอ้าวจะมีอากาศเย็นให้ฝนตกได้ไง
คุณครู : (ครูที่รักของกระปมเงียบตอบไม่ได้)
คุณครู : "นักเรียนวันนี้เราจะเรียนเรื่องมด มดจะไม่มีการเกิดจากพ่อและแม่ มดจะเกิดขึ้นจากนางพญามดเท่านั้น"
(คุณครูพยายามอธิบายว่ามดเกิดจากเพศแม่อย่างเดียวและมดแต่ล่ะตัวไม่มีการผสมพันธ์เพื่อขยายพันธุ์)
ผู้เขียน : "ครูครับๆ" ผมยกมือสงสัยตามแบบฉบับของกระปม
คุณครู : "มีอะไร"
ผู้เขียน : "ครูบอกว่ามดเกิดจากนางพญามดเท่านั้น แล้วนางพญามดเกิดจากอะไรครับ"
คุณครู : (ครูที่รักของกระปมเงียบตอบไม่ได้)
ครูที่สอนเป็นครูผู้ชาย สอนผมตอนป.4 ถ้าผมจำไม่ผิดเป็นครูที่พึ่งเข้าใหม่ ช่วงที่ผมเรียนตอนปลายประถมมักมีครูเข้ามาใหม่เสมอ ผมขี้สงสัยและสงสัยจนกระทั่งครูต้องสอนแบบนกแก้วนกขุนทองคือเขียนบนกระดานดำแล้วให้นักเรียนจดตามเอาไปท่อง อ้าว...เล่นสอนแบบนี้เด็กอย่างกระปมไม่มีเวลาสงสัยเพราะต้องรีบจด จด จดอย่างเดียว นอกจากชอบถามแล้ว ผมชอบอ่านและชอบผจญภัยแถวบ้านด้วย ผมอ่านป้ายโฆษณา อ่านหนังสือพิมพ์ ที่สำคัญผมชอบเอาไปถามครู
"ครูครับ ละม่อมเป็นใครครับ ทำไมชอบจับผู้ร้ายได้ตลอด" (ผมอ่านหนังสือพิมพ์จับผู้ร้ายได้โดยละม่อม)
"ครูครับ เซ็งบ้านคืออะไร ทำไมบ้านนี้อยู่แล้วต้องเซ็ง ถ้าอยู่แล้วเซ็งทำไมต้องบอกให้คนอื่นรู้ด้วย" (ผมอ่านคำว่าเซ้งเป็นเซ็ง)
ครูครับ ครูครับ
ผมถามครู ครูได้แต่มองหน้าผมแล้วหัวเราะแต่ไม่รู้จักอธิบาย ครูคนนี้เป็นทหารเป็นครูตลกนักเรียนชอบเพราะชอบเล่าเรื่องขำขันให้นักเรียนฟัง แต่ไม่ยอมอธิบายในสิ่งที่เด็กอย่างผู้เขียนสงสัย ผมจึงเติบโตมาอย่างมีเรื่องน่าสงสัยเต็มสมอง เรื่องพญามดผมหายสงสัยเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมาเพราะผมโชคดีที่ปัจจุบันมีอินเตอร์เน็ตและมีทีวีที่เปิดกว้างมากขึ้น ทำให้หาคำตอบได้ง่ายขึ้น
อย่างที่ผู้อ่านรู้คือผมเจอเจ้าชายเกาหลีตอนป.5และเจอเจ้าชายมาเลเซียตอนป.6 ในช่วงป.6 เป็นช่วงที่ต้องเตรียมตัวขึ้นม.1 ผมเป็นเด็กที่ไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือเพราะไม่มีใครกระตุ้นความอยากรู้ให้ถูกต้อง แม้กระนั้นผมได้เรียนพิเศษที่วัดเลียบซึ่งอยู่ตรงข้ามโรงเรียนสวนกุหลาบ สมัยเด็กผมไม่รู้ว่าโรงเรียนไหนดังไม่ดัง โรงเรียนไหนดีไม่ดี ผมเรียนพิเศษแบบงั้นๆ คิดว่าเรียนทีไหนก็ได้เหมือนกันหมด เวลาผมเรียนพิเศษต้องขึ้นรถเมล์ไปเรียนขากลับแวะหาพ่อที่อยู่แถวนั้นพอดี โรงเรียนพิเศษนี้จะมีการกำหนดความถนัดของแต่ล่ะคนเช่นถ้าผมเก่งวิชาเอ อาจจะได้อยู่ห้องต้นๆ ถ้าผมอ่อนวิชาไหนจะอยู่ห้องท้ายๆ ไอ้ผมมันไม่ค่อยฉลาดทำให้อยู่ห้องท้ายๆเกือบทุกวิชา (ฮ่า) ผมว่าการเรียนหนังสือแบบนี้ดีเหมือนกันเพราะคุณครูจะได้ปรับการสอนให้เข้ากับนักเรียนได้ โรงเรียนนี้มักจะวัดผลนักเรียนเป็นระยะและในที่สุดเมื่อการวัดผลออกมาโรงเรียนแห่งนี้ส่งไปษณียบัตรมาที่บ้านผมว่า "นักเรียนอย่างผมไม่ค่อยอ่านหนังสือ ควรเข้าเรียนโรงเรียนที่มีคนเข้าน้อยเช่นโรงเรียนอิสลาม"
โอ้....แม่เจ้า สมัยเด็กไม่ได้คิดอะไรเพราะยังเด็ก โตมาย้อนกลับไปโรงเรียนพิเศษมันเขียนด่านักเรียนแบบนี้ได้ไง ผมโชคดีที่ไม่ได้บ้าจี้เข้าโรงเรียนอิสลาม เพราะมีคนแปลกหน้าแนะนำผม "อย่าไปโรงเรียนอิสลามเลย เดี๋ยวคุณโดนแกล้ง"
ไม่ใช่ว่าผมเชื่อคนแปลกแล้วจึงเข้าโรงเรียนวัดบวรนิเวศ ผมเข้าโรงเรียนแถวบางลำพูเพราะผมต้องย้ายบ้านมาอยู่แถวพาหุรัด โรงเรียนวัดบวรนิเวศอยู่ใกล้บ้านของผมพอดี ผมไม่รู้ว่าทำไมคนที่เตือนผมถึงไม่ให้เข้าโรงเรียนอิสลาม แล้วรู้ได้อย่างไรว่าผมจะโดนแกล้ง มีใครวางแผนทำร้ายอยู่หรือไม่ ผมตอบไม่ได้ (รู้แต่ว่าเจ้าชายมาเลเซียนับถืออิสลาม)
เวลาผมเรียนพิเศษผมต้องขึ้นรถเมล์ไปเรียน ตอนที่ผมขึ้นรถเมล์ได้เจอปากกาอยู่ด้ามหนึ่ง ปากกาด้ามนี้ถือว่าราคาแพงมากกว่าปากกาทั่วไป ปากกาทั่วไปโดยปกติราคาในช่วงนั้นรู้สึกจะ 2-3 บาทมั้ง ปากกายี่ห้อนี้เขียนลื่น หมึกไม่เลอะมือเวลาเขียนแต่มีราคาแพงกว่าปกติ หากจำไม่ผิดราคา 7 บาท ผมเจอปากการาคาแพงอยู่บนรถเมล์และมีปลอกปากกาคนล่ะสีกับด้าม "บังเอิญจัง โชคดีที่เจอปากการาคาแพง มีใครที่ไหนไม่รู้ทำตกอยู่"
แล้วมันบังเอิญมากมีนักเรียนอยู่คนล่ะห้องกับผม ทำปากกาที่มีลักษณะแบบเดียวกับผมหายไป มันเป็นความตั้งใจที่ผมเอาปากกาที่เจอเอาไปใช้ในโรงเรียน ผมบอกทุกคนว่าผมเก็บปากกาได้ แม้ว่าปลอกปากกาจะเหมือนกันก็ตาม ในตอนท้ายเพื่อนที่ทำปากกาหายบอกกับผมว่าเจอปากกาที่ทำหายแล้ว เด็กอย่างผมก็เข้าใจ เออ เออ เออ เพราะไมได้คิดอะไร
ด้วยความไม่คิดอะไรของตนเองจึงไม่เหมือนกับที่คนอื่นคิด ปัจจุบันผมเป็นคนชอบร้อนตัว สมัยเด็กมองไม่ออกเพราะยังเด็ก สมัยนี้มองย้อนกลับไปแล้วไม่มีใครเชื่อเด็กอย่างผมแน่นอน เด็กอย่างผมมองเกมสกปรกที่ผู้ใหญ่ยัดเยียดบาปมาให้ไม่ออก ตอนนี้มองออกแล้ว มองออกว่าแม้แต่เด็กป.6 ผู้ใหญ่มันยังกล้ายัดเยียดสิ่งสกปรกมาให้ ผมไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ
สิ่งที่เคยสงสัยสำหรับผมยังไม่เคยหมด เด็กอย่างผมดูหนังจีนเคยเอาไปถามครูว่าลมพัดเทียนจึงไหวแล้วทำไมเจ้าแม่กวนอิมจึงตอบว่าจิตใจเราหวั่นไหว เหตุฉะไหนท่านจึงตอบแบบนี้ เท่าที่ผมเห็นลมพัดมาทำให้เทียนไหวมิใช่เหรอ อีกอย่างนักพรตชาวจีนชอบพูดเสมอว่ามีคือไม่มี ไม่มีคือมี ผมงงมาก มีก็คือมีสิ ไม่มีก็คือไม่มี จะมาบอกว่าไม่มีคือมีได้อย่างไร คุณเคยสงสัยเหมือนที่ผมเคยสงสัยรึเปล่า?
------------------------------------------------------
ถ้าคุณชอบบทความนี้ ช่วยอ่านบทความในเวปนี้ด้วยครับ มีลิงค์บทความให้อ่านอีกมากมาย You must be logged in to see this link. หรือ You must be logged in to see this link. หรือ You must be logged in to see this link. และ You must be logged in to see this link. เหมือนกันหมดครับ
------------------------------------------------------
ตอนนี้ผมว่างงาน ผมทำงานหรือใช้ชีวิตทำงานแบบปกติไม่ได้เพราะธนาคารไทยพาณิชย์ ผมเลยคิดว่าอยากเขียนบทความ เรื่องสั้น นิยาย นิทาน หากผู้ใดอ่านแล้วชื่นชอบแล้วอยากซื้อ เหมือนเราซื้อหนังสือ แต่เปลี่ยนจากหนังสือเป็นเว็บแทน ยินดีรับเงินจากผู้อ่านตามนี้ครับ หรือใครอยากอ่านเฉยๆไม่อยากให้เงิน ผมก็ยินดีเพราะของฟรีมีในโลกครับ ขอให้อ่านก็พอ

ขอยืนยันอีกครั้งว่านี้ไม่ใช่การบริจาคหรือขอเงินแต่เป็นการใช้สมองของผู้เขียนขายบทความทางเว็บเท่านั้น

แก้ไขเลขที่บัญชีใหม่
ธนาคาร ไทยธนาคาร
สาขา ย่อยจักรวรรดิ
เลขที่บัญชี 068-2-04705-4
ชื่อไทย นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์
ชื่ออังกฤษ MR.NOBNUTPONG SURIYAROJ

ผมจะไม่ฆ่าตัวตายและชีวิตผมไม่ชอบแช่งใคร เพราะมีคนเคยสอนว่าไม่ดี แต่วันนี้ผมขอสาปแช่งว่า ผู้ใดที่กระทำให้ นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์ เป็นผู้ที่ลำบากกายหรือลำบากใจอย่างปัจจุบันนี้ ในทางตรงหรือทางอ้อม หรือ เบื้องหน้าหรือเบื้องหลัง โดยมีเจตนาหรือไม่มีเจตนาแต่รู้ตัวก็ตาม โดยไม่รับผิดชอบหรือวางเฉยและไม่บอกกล่าวให้นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์ได้รับทราบตลอดไป ผมขอให้ผู้นั้นทั้งตระกูลพินาศและขอให้ธนาคารไทยพาณิชย์พินาศด้วยเช่นกัน

* ผมเปิดให้แสดงความคิดเห็นได้ครับ แต่อย่าลงรูปนะครับเพราะจะทำให้การดึงข้อมูลช้าได้

  Previous Topic Topic Next Topic  
 New Topic  Reply to Topic
 Printer Friendly
Jump To:
talk2me © 2000-05 ForumCo.com Go To Top Of Page
This page was generated in 0.11 seconds. Snitz Forums 2000
RSS Feed 1 RSS Feed 2
Powered by ForumCo 2000-2008
TOS - AUP - URA - Privacy Policy
ForumCo Free Blogs and Galleries
Signup for a free forum or Go Banner Free