|
madeinthailand
Forum Admin
149 Posts |
 Posted - May 29 2008 : 03:54:55
|
แต่งและเขียนเรื่องโดย เซบาสเตียน
14 พฤษภาคม 2550
เรื่องนี้เป็นจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น หากชื่อบุคคล สถานที่หรือเหตุการณ์ตรงกับใคร ทางผู้จัดทำขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย
--------------------------------------------------------------
ตอนที่ 15 เรื่องคนเก่ง
ปูเป็นพนักงานคอมพิวเตอร์ในบริษัทหลักทรัพย์แห่งหนึ่ง หน้าที่ของปูคือเป็นผู้ดูแลวางระบบและเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ให้บริษัท บริษัทของเธอมีสาขาอยู่ทั่วประเทศและกำลังขยายสาขาไปต่างประเทศ
ปัจจุบันปูมีเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่ชอบเดินไปไหนมาไหนด้วยกัน ปูเธอชอบพูดกับเพื่อนร่วมงานกับคนอื่นเสมอว่า เวลาทำงานกับอ้อทีไรเธออุ่นใจเพราะระบบคอมพิวเตอร์ที่ทำด้วยกันจะได้อ้อช่วยงานเสมอ
เมื่อย้อนสมัยที่ปูเข้ามาทำงานช่วยแรก ปูเริ่มต้นดูแลระบบเล็กๆเธอทำงานได้สามปีหัวหน้าจึงเริ่มให้เธอทำโปรเจตใหญ่ "ปู..เธอทำงานมาสามปีแล้วเรียนรู้การวางระบบคอมพิวเตอร์ก็มากพอ ที่ผ่านมาบางครั้งระบบที่เธอทำมีปัญหาแต่ยังดีที่ได้อ้อช่วยแก้ไข คราวนี้พี่มีโปรเจตใหม่อยากให้เธอสร้างมันขึ้นมา โปรเจตนี้จะใช้ทั่วประเทศค่อยๆทำนะ"
ปูฟังแล้วดีใจที่มีผู้ใหญ่ไว้ใจมอบหมายโปรเจตใหญ่ให้โอกาสเธอแสดงฝีมือ ปูทำงานด้วยความตั้งใจตอนแรกเธอไม่มั่นใจว่าระบบที่ทำไว้จะมีปัญหาหรือไม่ แต่ยังดีใจที่ผู้ใหญ่คอยให้กำลังใจว่า
"งานทุกอย่างย่อมมีปัญหาเสมอแต่อยากให้เธอพยายาม"
เธอรู้สึกเลื่อมใสผู้ใหญ่ในที่ทำงานที่นี่เพราะคำพูดแต่ละคำล้วนให้กำลังใจลูกน้อง แต่ระบบที่ปูทำไว้จนถึงปัจจุบันนี้
"ยังมีปัญหาไม่รู้จบ"
บางครั้งเธอโดนผู้ใช้ระบบต่อว่าตั้งระบบขึ้นมาได้ไง ใช้มาสามปียังมีปัญหาไม่รู้จบ เธอรู้สึกท้อใจเพราะไม่รู้ว่าปัญหาต้องแก้ตรงไหน ดูแล้วดูอีกว่าไม่น่าพลาด
"แต่ก็พลาดจนได้"
จนวันหนึ่งความพลาดของระบบที่ปูทำ ส่งผลให้บริษัทขาดทุนจากระบบที่ใช้การไม่ได้ นอกจากสูญเสียรายได้แล้วสิ่งหนึ่งที่เสียอีกคือความรู้สึกของลูกค้า สาขาที่บริการให้ลูกค้ายื่นเรื่องถึงผู้ใหญ่ว่าระบบใช้การไม่ได้ ทำให้พนักงานสาขาโดนลูกค้าต่อว่าและเสียลูกค้าไป
เรื่องของปูถูกผู้บริหารนำเข้าที่ประชุม ผู้ใหญ่ใจดีเห็นใจเด็กเพราะอุตส่าห์ปั้นระบบขึ้นมาด้วยตัวเอง กลัวลูกน้องไม่เข้าใจจึงนำปูเข้าประชุมด้วยและบอกให้เข้าใจว่าปัญหาที่เกินเพราะอะไร ผู้ใหญ่จะช่วยเด็กได้อย่างไร
"ปูทำระบบนี้ขึ้นมาสามปีแล้ว อาจจะมีบางอย่างที่มองไม่ออก พี่อยากลองให้อ้อเข้ามาช่วยได้ไหม โดยพี่จะโอนระบบนี้ให้อ้อดูแลต่อและอยากให้เธอทำอีกหนี่งโปรเจตหนึ่งที่เข้ามาใหม่"
แน่นอนเมืองไทยเป็นประเทศขี้เกรงใจเรื่องนี้ ปูเข้าใจและเข้าใจวัฒนธรรมขององค์กรนี้ดี ถ้าให้ผู้ใหญ่พูดตรงๆแบบนี้ แสดงว่าเรื่องของเธอคงทำให้องค์กรเสียหายแน่ เธอตอบตกลงลองให้อ้อเข้ามาดูแลต่อ แต่เมื่ออ้อรู้เรื่องนี้ ก็รู้สึกแย่เหมือนกันเพราะเหมือนตัดหน้าหรือแสดงความเก่งเกินปู
"ปูเข้าใจอ้อนะผู้ใหญ่ใช้มาอ้อก็ต้องทำ" อ้อพูดกับปูเพราะกลัวปูคิดมาก
"ไม่เป็นไรหรอกลองเปลี่ยนดูบ้าง เผื่ออะไรจะดีขึ้นเพราะปูเองไม่รู้เหมือนกันว่า ระบบเสียหายตรงไหน"
"ถ้าอย่างนั้นอ้อของเปลี่ยนแปลงบางอย่างได้ไหม เพราะเวลาอ้อทำจะเป็นแนวทางของอ้อเอง จะได้ไม่งง"
"ได้ อ้ออยากทำอะไรก็ทำเพราะโอนให้อ้อรับผิดชอบแล้ว แต่ถ้าสงสัยอะไรถามเราได้นะ"
"เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงอ้อต้องถามอยู่แล้ว"
ในที่สุดระบบถูกโอนมาให้อ้อทำแทน ส่วนปูถูกใช้ให้ทำโปรเจตใหม่ที่ผู้ใหญ่ให้ทำ อ้อเปลี่ยนหน้าตาระบบใหม่เพราะเธอบอกว่าสีมันมืด อยากเปลี่ยนให้สดใสมากกว่าเดิม ทุกอย่างที่อ้อทำจะถามปูทุกครั้งว่าทำได้หรือไม่
ระบบถูกโอนให้อ้อรับผิดชอบ เธอจะทำอะไรปูไม่เคยว่าเลย อ้อไม่เคยจับระบบนี้แต่ถ้าเข้ามารับผิดชอบแล้ว เธอต้องถามปูทุกอย่างเกี่ยวกับระบบว่าทำอย่างไร อ้อค่อยๆเรียนรู้และต้องคอยตอบคำถามพนักงานทั่วประเทศที่มีปัญหาแทนปู ในตอนแรกจำนวนพนักงานที่โทรเข้ามาก็เยอะเหมือนปู แต่ช่วงหลังค่อยๆหายไปจนในที่สุดแทบไม่มีเลย นานๆครั้งจะมีโทรศัพท์เข้ามาบ้างแต่เป็นเรื่องเล็กน้อยมากกว่า
"ไม่น่าเชื่อเธอเข้ามาแก้ไขปัญหาเพียงห้าเดือน สามารถแก้ไขปัญหาที่ปูใช้เวลาแก้สามปียังแก้ไม่ได้"
ปูเองสงสัยว่าแก้อย่างไร คนเก่งตอบเพียง "เวลาผู้ใช้บอกทำอะไรไม่ได้ อ้อก็เข้าไปดูแล้วลองใช้ลองแก้แค่นั้นเอง"
พนักงานที่เห็นการทำงานของอ้อต่างชื่นชมเธอ อ้อมักบอกผู้ใช่เสมอว่าปูเป็นผู้ทำเริ่มแรก ส่วนอ้อเข้ามาทีหลังยิ่งทำให้ทุกคนชอบเธอที่ให้เครดิตกับคนเริ่มต้น
อ้อเป็นพนักงานที่ผู้ใหญ่ให้ความสำคัญ ยิ่งเธอเข้ามาช่วยเรื่องโปรเจตปู ยิ่งทำให้ผู้ใหญ่ไว้ใจและมั่นใจในฝีมือเธอ งานของเธอเยอะเป็นเงาตามตัวด้วย เกือบทุกครั้งเธอจะเป็นผู้ตั้งโปรเจตใหม่ แต่เวลาเธอทำได้สักพักจะถูกฝ่ายอื่นขอร้องให้ช่วยทำงาน เธอต้องให้ปูช่วยสานต่องานอ้อ แต่ถ้าอ้อแก้ไขหรือทำงานอื่นที่ผู้ใหญ่ใช้เสร็จแล้ว จะกลับมาช่วยปูตรวจสอบความเรียบร้อยและช่วยแก้ไขให้ปูเสมอ
ทุกครั้งที่มีปัญหาเกี่ยวกับระบบโปรแกรมหรือระบบงาน อ้อเข้ามาช่วยอันเป็นตัวอย่างให้รุ่นน้องที่เข้ามาใหม่และเป็นตัวอย่างให้ปูด้วย วัฒนธรรมองค์กรนี้ชอบให้ทุกคนเป็นคนช่างสังเกต โดยการใช้ครูพักลักจำในการทำงาน ปูเองใช้วิธีครูพักลักจำในการเรียนรู้งานจากอ้อและผู้ใหญ่ของที่นี้
เธอเลื่อมใสผู้ใหญ่และคิดว่าจะเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับรุ่นน้องต่อไป
----------------- บทสรุป -----------------------
เรื่องนี้ไม่ใช่ชีวิตของผู้เขียนนะครับ
ถ้าอ่านแล้วคงคิดว่าเรื่องพื้นๆไม่เห็นมีอะไรใช่ไหมครับ แท้จริงแล้วเป็นวิธีการโกงเนียนมากกว่า คุณอ้อเป็นคนที่ผู้ใหญ่ในที่ทำงานบ้างคน(หน้าซื่อใจคค) อยากโปรโมทซึ่งอาจเป็นพนักงานเส้นใหญ่หรือด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ แต่มีบางบริษัทวางแผนหลอกใช้พนักงานที่ไม่มีราคาเช่นปู
ระบบงานที่ปูใช้แรกๆคงมีปัญหา เป็นเรื่องธรรมดาของการทำงาน แต่มีบางคนวางแผนให้งานมีปัญหาด้วยการแกล้งให้งานเสีย ให้มันยุ่งเข้าไว้ จัดฉากหาคนเก่งที่อยากโปรโมทเข้ามาช่วยแก้ไข ตอนนี้คุณคงพอเข้าใจใช่ไหมครับ
คุณอ้อเองก็ฉลาดที่มีการเปลี่ยนแปลงหน้าตาระบบเพราะต้องการให้ผู้ใช้รู้ว่ามีคนใหม่เข้ามาดูแลแทนคนเก่าที่ใช้ไม่ได้อย่างพนักงานปู เมื่อทุกคนเห็นการเปลี่ยนแปลง(อาจจะประกาศชื่อผู้ดูแล)ก็รู้ว่ามีคนใหม่เข้ามาแทนแล้ว "แน่นอน ปัญหาเริ่มน้อยลงแทบไม่มี" แต่คุณอ้อไม่ได้ทำอะไรเพราะมันไม่มีปัญหาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
อันนี้ที่อยากบอกคือพนักงานบางคนทุ่มเทให้กับองค์กร แต่องค์กรมองพนักงานเป็นเพียงลูกจ้างที่ไม่มีราคาอะไร คุณปูนอกจากเสียความมั่นใจในตัวเองแล้วตัวคุณปูยังไม่รู้ว่าตัวเองเป็นคนที่เก่งมาก เพราะมีแต่ผู้ใหญ่ใจดี(หน้าซื่อใจคด) มันหลอกใช้และคอยกดคนที่มีความสามารถไว้ (ถ้าโดนจับได้มักอ้างว่ากลัวเด็กหลงตัวเอง)
ผมชอบมองโลกในแง่ดีคุณอ้ออาจจะยังไม่รู้ตัวก็ได้ว่า ผู้ใหญ่บางคนยัดเยียดความสกปรกมาให้เด็กอย่างพวกเธอ
----------------------------------------------------------
ถ้าคุณชอบบทความนี้ ช่วยอ่านบทความในเวปนี้ด้วยครับ มีลิงค์บทความให้อ่านอีกมากมาย http://scbbadth.tripod.com หรือ http://www.geocities.com/scb100yr และ http://madeinthailand.forumco.com เหมือนกันหมดครับ
----------------------------------------------------------
ตอนนี้ผมว่างงาน ผมทำงานหรือใช้ชีวิตทำงานแบบปกติไม่ได้เพราะธนาคารไทยพาณิชย์ ผมเลยคิดว่าอยากเขียนบทความ เรื่องสั้น นิยาย นิทาน หากผู้ใดอ่านแล้วชื่นชอบแล้วอยากซื้อ เหมือนเราซื้อหนังสือ แต่เปลี่ยนจากหนังสือเป็นเว็บแทน ยินดีรับเงินจากผู้อ่านตามนี้ครับ หรือใครอยากอ่านเฉยๆไม่อยากให้เงิน ผมก็ยินดีเพราะของฟรีมีในโลกครับ ขอให้อ่านก็พอ
ขอยืนยันอีกครั้งว่านี้ไม่ใช่การบริจาคหรือขอเงินแต่เป็นการใช้สมองของผู้เขียนขายบทความทางเว็บเท่านั้น
แก้ไขเลขที่บัญชีใหม่
ธนาคาร ไทยธนาคาร
สาขา ย่อยจักรวรรดิ
เลขที่บัญชี 068-2-04705-4
ชื่ออังกฤษ MR.NOBNUTPONG SURIYAROJ
ผมจะไม่ฆ่าตัวตายและชีวิตผมไม่ชอบแช่งใคร เพราะมีคนเคยสอนว่าไม่ดี แต่วันนี้ผมขอสาปแช่งว่า ผู้ใดที่กระทำให้ นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์ เป็นผู้ที่ลำบากกายหรือลำบากใจอย่างปัจจุบันนี้ ในทางตรงหรือทางอ้อม หรือ เบื้องหน้าหรือเบื้องหลัง โดยมีเจตนาหรือไม่มีเจตนาแต่รู้ตัวก็ตาม โดยไม่รับผิดชอบหรือวางเฉยและไม่บอกกล่าวให้นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์ได้รับทราบตลอดไป ผมขอให้ผู้นั้นทั้งตระกูลพินาศและขอให้ธนาคารไทยพาณิชย์พินาศด้วยเช่นกัน
|
|
ตอนที่ 15 เรื่องคนเก่ง
