|
madeinthailand
Forum Admin
149 Posts |
 Posted - May 31 2008 : 03:20:15
|
แต่งและเขียนโดย เพนกวินใจดี
5 มีนาคม 2550
ตอนที่ 2 เรื่องจิ้งจอกจอมเจ้าเล่ห์
ณ โรงเรียนแห่งนี้ มีจิ้งจอกตัวหนึ่งชอบเกเรกับเพื่อนๆ โดยนักเรียนคนนี้ตั้งตนเป็นนักเลงประจำโรงเรียน ด้วยความเจ้าเล่ห์จึงรังแกเพื่อนโดยปกปิดไม่ให้ครูรู้เรื่องของตน
.... จนวันหนึ่ง ....
"เรย์มีคนบอกครู เธอไถ่เงินเพื่อนอีกแล้วนะ" ครูแมวเหมียวถือไม้เดินเข้ามาพร้อมขยับแว่นเพื่อดูหน้าลูกศิษย์ชัดๆ
"ใครบอกครูครับ ผมเด็กดีจะตาย" จิ้งจอกยักคิ้วใส่ครู
"ถ้าครูจับได้ เธอจะให้ครูทำอย่างไร" ครูแมวเหมียวยกไม้ทำท่าตี
จิ้งจอกหางสั่นใหญ่ เอาแต่ก้มหน้าไม่ยอมตอบครูเห็นลูกศิษย์เงียบจึงพูดว่า "ว่าไง เรย์"
ลูกศิษย์เอาแต่เงียบ ครูจึงถามถึงเงินที่ได้ในแต่ล่ะวัน เมื่อค้นตัวพบจำนวนเงินเกินมามากผิดปกติ ครูถามถึงที่มาของเงิน เรย์เอาแต่ร้องไห้และสารภาพเรื่องที่ตนก่อเรื่องไว้
"เธอต้องรู้สิ เพื่อนคนอื่นอยากทานขนมเหมือนกัน การอยากได้ของก็ต้องได้อย่างถูกวิธีด้วย รู้ไหม"
[แง แง แง]
"ครับ ครับ ฮืออออ" เรย์ร้องไห้สะอึกสะอื้น
เรื่องวันนั้นจบลงด้วยดี ครูเหมียวนำเงินที่จิ้งจอกขโมยมาคืนให้เพื่อนทั้งหมด เรย์รู้สึกเจ็บใจจึงนำเรื่องของตนไปฟ้องแม่
"ตายแล้วอะไรกัน แค่เงินเล็กน้อยต้องถึงกับตีเลยรึ เป็นครูภาษาอะไร โถ่......ลูกรักเจ็บไหมลูก" แม่จิ้งจอกเรียกลูกพร้อมเอามือลูบหางเรย์อย่างเบาๆ
[แง แง แง] ลูกรักของแม่เอาแต่ร้องไห้ ยิ่งเห็นแม่เอาใจยิ่งร้องไห้ใหญ่ [แง แง แง] "นั้นสิครับ ฮือ ฮือ เพื่อนรวยกันทุกคนแถมชอบมาอวดผมอีก ผมเอาเงินแค่นี้ก็ว่าผม ผมอยากแก้แค้นครูครับ อะไร อะไรก็ตีผม ตีผม สงสัยเกลียดผมเอาใจแต่คนรวย"
"ใช่แม่ก็ว่าอย่างงั้นล่ะ ดี....เดี๋ยวแม่แก้แค้นให้ลูกเอง จะได้รู้ว่าใครเป็นใคร"
ในวันนั้นแม่เรย์ไปหาแม่มดซึ่งมีหน้าตาหน้าเกลียด ใครๆต่างพากันกลัวไม่กล้าเข้าใกล้ แม่มดตนนี้อาศัยอยู่ในป่าลึกแห่งหนึ่ง แม่จิ้งจอกรู้จักดีเพราะตนชอบใช้งานแม่มดตนนี้ให้ทำเรื่องชั่วร้ายอยู่เสมอ เมื่อไปพบได้เล่าเรื่องเหตุการณ์ทั้งหมดว่าลูกตนโดนยักษ์รังแกจึงอยากได้ยาพิษที่สามารถฆ่ายักษ์ได้โดยไม่มีใครรู้
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ...." แม่มดใบหน้ามีแต่ตะปุ่มตะปั่มไปทั่ว ยกผ้าคลุมหน้าออกมา
"ฉันโดนไอยาพิษสูดดมเป็นประจำ ทำให้ผิวฉันเสียสาว ใครๆก็กลัวฉันทั้งนั้นมีแต่แกเท่านั้น ให้เกียรติฉัน ฮ่า ฮ่า ฮ่า..." พูดไปพลางคนยาไปด้วย
"เราต่างช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เรื่องแค่นี้...ฉันรู้ว่าไม่ยากเกินไปสำหรับท่านหรอก" ถึงคนทั่วไปกลัวแม่มด แต่สำหรับแม่จิ้งจอกลองมีผลประโยขน์กล้าเสี่ยงเสมอ
"นั้นสิ เห็นแก่เพื่อนเก่าแก่ที่เคยช่วยกัน เมื่อปีก่อนฉันได้ยาจากการปรุงดอกไม้เจ็ดสี ภายในดอกไม้แสนสวยแฝงด้วยพิษมากมาย ใครกินเข้าไปจะตายเมื่อเดินครบ 70,000 ก้าว ฮ่า ฮ่า ฮ่าๆ "
เสียงของแม่มดช่างน่ากลัวเสียนี้กระไร เสียงสะท้อนดังก้องไปทั่วทั้งป่า เหล่าบรรดานกต่างได้ยินรีบบินหนีไปไกลๆ
"ไม่มีใครจับได้แน่นะ" แม่จิ้งจอกย้ำเพื่อความมั่นใจ
"กว่าเดินครบต้องใช้เวลาอีกนาน แกเคยผิดหวังจากแม่มดใจดีคนนี้รึ" แม่มดเริ่มรู้สึกไม่พอใจกับคนที่ชอบดูถูกตน
ถึงใจดีสู้เสืออย่างไร ถ้าเทียบความเลวระหว่างแม่จิ้งจอกกับแม่มดแล้วถือว่าแม่มดชนะขาด แม่จิ้งจอกจึงขอลาเพราะไม่รู้ว่าตนจะทำให้แม่มดเคืองเมื่อไร
เมื่อกลับถึงบ้าน แม่ใจยักษ์ทำขนมผสมยาพิษลงไป เพื่อความมั่นใจว่าถึงมือครูเหมียว แม่เรย์ไปโรงเรียนด้วยตัวเองและแสดงบทขอบคุณครูแมวเหมียว
"ขอบคุณค่ะครู ที่ช่วยอบรมลูกเรย์ ถึงอย่างไรแกยังเด็ก ผิดนิดผิดหน่อยอภัยให้ได้ก็อภัยนะคะ" แม่จิ้งจอกกล่าวขอบคุณครูที่ช่วยเหลือลูกศิษย์ในห้องพักครูเหมียว
"ไม่เป็นไรค่ะ ครูอยากให้เด็กโตมาเป็นคนดี อยากให้มีแต่คนรักแกค่ะ แง่วววววว" ครูแมวเหมียวรู้สึกดีใจที่แม่จิ้งจอกเข้าใจครู
"พอดีทำขนมมาแจกครูค่ะ สูตรใหม่อยากให้ครูลองทานนะคะ" พูดเสร็จนำขนมส่งให้กับมือครู แม่จิ้งจอกขอลากลับบ้านเพื่อไม่รบกวนเวลาครู
หลังจากลากันเรียบร้อยแล้ว ครูแมวเหมียวมีชั่วโมงสอนนักเรียนต่อ จึงวางขนมไว้บนโต๊ะ คิดว่าจะทานกับเพื่อนครูด้วยกันหลังเลิกเรียนแล้วเดินออกไป
.... เวลาผ่านไปไม่นาน ....
'เรย์! ลูกของแม่จิ้งจอกได้เดินเข้ามา 'ดี...แกล้งเราดีนักต้องสั่งสอนให้รู้บ้างใครเป็นใคร บังอาจตีเรา' จิ้งจอกเรย์ยังไม่เข้าใจเหตุผล ทำไมตัวเองต้องโดนครูตี เรย์หันซ้ายหันขวา 'ชอบว่าเราว่าชอบแกล้งเพื่อน วันนี้เราจะแกล้งครูบ้าง' เด็กเกเรดูลาดเลาไม่มีใครเดินผ่านมา
เมื่อไม่เห็นใครจึงเข้าไปในห้องหวังขโมยของ พอตนเหลือบเห็นขนมที่ถูกวางไว้บนโต๊ะ เมื่อเห็นดังนั้นจึงแอบขโมยกินขนมจนหมด ส่วนเรย์ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เดินเข้าห้องเรียนไป
.... เวลาผ่านไป 1 สัปดาห์ .....
เช้าวันหนึ่งของครอบครัวจิ้งจอกเรย์ มีเสียงร้องไห้ดังไปทั่วทั้งหมู่บ้านว่าจิ้งจอกเรย์ได้เสียชีวิตโดยไม่ทราบสาเหตุ อันเป็นความเศร้ามาสู่ครอบครัวของจิ้งจอก 'โถ่.....ลูกไม่น่าเลย เป็นความผิดของแม่เอง แม่ไม่ดีเองที่ไม่รู้จักสอนลูก ลูกจ้าแม่ขอโทษ ฮือ ฮือ .....' แม่จิ้งจอกกอดลูกไว้ในอ้อมอกด้วยความโศกเศร้า
เด็กๆ ลองคิดนะครับ นิทานเรื่องนี้สอนอะไร?
--.--.--.--.--.----.--.--.--.--.----.--.--.--.--.----.--.--.--.--.----.--.--.--.--.--
อิงจากเรื่องจริงและเขียนโดย เพนกวินใจดี
คิงคอง : "ครูครับ ครูครับ ผมเรียนภาษาต่างประเทศมา ตอนนี้ผมพูดภาษาอังกฤษและจีนได้คล่องแล้วครับครู"
ครูแมวเหมียว : "จริงเหรอจ๊ะ ไหนลองพูดภาษาอังกฤษสิ"
คิงคอง : "ภาษาอังกฤษสิ ภาษาอังกฤษสิ ภาษาอังกฤษสิ"
ครูแมวเหมียว : "-.-! งั้นลองพูดภาษาจีนล่ะกัน"
คิงคอง : "ภาษาจีนละกัน ภาษาจีนละกัน ภาษาจีนละกัน เป็นไงผมพูดคล่องไหมครู ผมพูดได้หมดครับ"
....โชคดีจังอ่านตอนที่ 1 มา บอกว่าอยู่กับเด็กต้องทำตัวเป็นเด็ก ....
ครูแมวเหมียว : "งั้นพูดภาษา @#$!@# &%*#&"
คิงคอง : "ผมไม่พูดแล้วครับ"
ครูแมวเหมียว : "ทำไมค่ะ คิงคอง"
คิงคอง : "ไม่ไหวครับครู ครูเล่นอะไรเป็นเด็กๆไปดีกว่า"
ว่าแล้วคิงคองวิ่งหนีไป
ครูแมวเหมียว >.<'
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เด็กบางคนแสบจริงๆ
--------------------------------------------------------------------------------
ถ้าคุณชอบบทความนี้ ช่วยอ่านบทความในเวปนี้ด้วยครับ มีลิงค์บทความให้อ่านอีกมากมาย http://scbbadth.tripod.com หรือ http://www.geocities.com/scb100yr และ http://madeinthailand.forumco.com เหมือนกันหมดครับ
--------------------------------------------------------------------------------
ตอนนี้ผมว่างงาน ผมทำงานหรือใช้ชีวิตทำงานแบบปกติไม่ได้เพราะธนาคารไทยพาณิชย์ ผมเลยคิดว่าอยากเขียนบทความ เรื่องสั้น นิยาย นิทาน หากผู้ใดอ่านแล้วชื่นชอบแล้วอยากซื้อ เหมือนเราซื้อหนังสือ แต่เปลี่ยนจากหนังสือเป็นเว็บแทน ยินดีรับเงินจากผู้อ่านตามนี้ครับ หรือใครอยากอ่านเฉยๆไม่อยากให้เงิน ผมก็ยินดีเพราะของฟรีมีในโลกครับ ขอให้อ่านก็พอ
ขอยืนยันอีกครั้งว่านี้ไม่ใช่การบริจาคหรือขอเงินแต่เป็นการใช้สมองของผู้เขียนขายบทความทางเว็บเท่านั้น
แก้ไขเลขที่บัญชีใหม่
ธนาคาร ไทยธนาคาร
สาขา ย่อยจักรวรรดิ
เลขที่บัญชี 068-2-04705-4
ชื่อไทย นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์
ชื่ออังกฤษ MR.NOBNUTPONG SURIYAROJ
|
|
ตอนที่ 2 เรื่องจิ้งจอกจอมเจ้าเล่ห์
