|
madeinthailand
Forum Admin
149 Posts |
 Posted - May 31 2008 : 03:43:59
|
แต่งและเขียนโดย เพนกวินใจดี
17 มีนาคม 2550
ตอนที่ 4 เรื่องคำอธิษฐานของหมีน้อย
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วในป่าใหญ่แห่งหนึ่ง ในป่าแห่งนี้มีโรงเรียนสำหรับสัตว์ทุกชนิดได้มาเรียนรวมกัน
"ทุกคนอย่าลืมนะ พรุ่งนี้เราจะสอบกัน รีบกลับบ้านไปอ่านหนังสือนะครับ"
"ค่ะ/(ครับ)"
หมีน้อยเป็นนักเรียนในโรงเรียนนี้ ตนฟังเรื่องสอบได้แต่เดินหงอยกลับบ้านไป
"เฮ้อออ....." หมีน้อยบ่นออกมา ตนรู้สึกอยากให้ตัวเองหายไปจากโลกนี้ ทำไมโลกนี้ต้องมีโรงเรียนด้วย หมีน้อยไม่ชอบโรงเรียนเลยเพราะทุกครั้งที่มีการสอบหมีน้อยชอบสอบตกอยู่เรื่อย
'รู้สึกอายเพื่อนจังสอบทีไรตกทุกที' เด็กหัวไม่ดีอย่างหมีน้อยได้แต่คิด ความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจของตน ทำให้หมีตัวน้อยรู้สึกน้อยใจว่า เพราะเหตุใดสวรรค์ถึงไม่ให้เราฉลาดเหมือนคนอื่นนะ เราจะได้ไม่อายเพื่อนๆ เมื่อคิดได้ดังนั้นน้ำตาของคนขี้น้อยใจได้ไหลออกมา 'ทำไม ทำไม ทำไมเราไม่ฉลาดเหมือนเพื่อนบ้าง แสดงว่าสวรรค์ไม่ยุติธรรมเลยที่ให้เราเกิดมาไม่ฉลาด ถ้านางฟ้ามีจริงช่วยทำข้อสอบให้กระปมด้วย' หมีน้อยตั้งจิตอธิฐานรู้สึกเบื่อโลกใบนี้ที่ชอบมีข้อสอบ
ในขณะที่หมีน้อยร่ำไห้บนโซฟานั้น จู่ๆมีสิ่งมหัศจรรย์เกินขึ้น รอบตัวของหมีน้อยมีคนตัวเล็กๆบินไปมารอบตัวเต็มไปหมด "หมีน้อย หมีน้อย อย่าร้องไห้ไปเลย"
"นั้นเสียงใคร" ความตกใจพยายามหาต้นเสียง เด็กเงยหน้าขึ้น รู้สึกตกใจที่เห็นคนมีปีกตัวเล็กมีแสงสีชมพู่รอบๆตัว
"หมีน้อย หมีน้อย อย่าร้องไห้เลยนะจ๊ะ"
เพียงชั่วครู่เท่านั้น แมลงตัวเล็กรวมตัวกันต่อหน้าหมีน้อยกลายเป็นนางฟ้าแสนสวยใส่กระโปร่งสีชมพู สวมมงกุฏสีเหลืองและถือคฑาซึ่งมีเพชรประดับอย่างสวยงาม "หนูร้องไห้เพราะเรื่องสอบหรือจ๊ะ" นางฟ้าใจดีถามเด็กน้อย
"ครับ" ตอนนี้หมีน้อยเริ่มหายตกใจแล้ว
"ทำไมล่ะจ๊ะ"
"สอบทีไรผมตกทุกทีเลย ผมหัวไม่ดีเหมือนเพื่อนครับ นางฟ้าจะมาช่วยผมใช่ไหมครับ" เด็กอย่างหมีน้อยกระโดดโลดเต้นไปมาด้วยความดีใจที่เห็นนางฟ้าใจดีมาช่วย
"เรื่องช่วยเธอสำหรับฉันไม่ยากเลย เธออยากให้ฉันช่วยอะไรล่ะจ๊ะ" นางฟ้าใจดียกคฑาทำท่าจะท่องเวทมนตร์
"ผมอยากให้พรุ่งนี้ทำข้อสอบผ่านครับ" หมีน้อยวิ่งไปรอบบ้านอย่างดีใจ
"งั้นดูนี้ก่อนนะ" นางฟ้าถือคฑาร่ายเวทมนตร์ไปมาบนเตาผิงไฟ สักพักไอความร้อนจากเตาผิงได้กลายเป็นจอภาพขนาดใหญ่ "ดูสิจ๊ะ เพื่อนกวางของเธอไง ตอนที่เพื่อนกวางเรียนหนังสือ เพื่อนของเธอนั่งเรียนอย่างตั้งใจ" แล้วสักพักภาพค่อยๆเลือนหายกลายเป็นภาพหมีน้อยกำลังนั่งหลับ
"แล้วดูนี้สิ หมีน้อยเอาแต่คุยกับเพื่อน บางครั้งนั่งหลับแล้วจะเรียนรู้เรื่องไหม" นางฟ้าถาม
"ไม่ครับ"
ตอนนี้ภาพเปลี่ยนไปอีกแล้วเป็นภาพเต่าเพื่อนสนิทของหมีน้อย เพื่อนเต่าเองก็ชอบสอบตกเหมือนกัน ตอนนี้เพื่อนเต่ากำลังนั่งอ่านหนังสือที่บ้านอย่างขะมักเขม้น "เห็นไหมจ๊ะ เพื่อนเธอนั่งอ่านหนังสืออย่างไม่ยอมแพ้"
"ครับ ผมเห็นแล้ว" หมีน้อยพยักหน้าตอบนางฟ้า
"เอาเถอะ เธอคิดว่าสวรรค์ไม่ยุติธรรมและอยากให้นางฟ้าทำข้อสอบให้ ตอนนี้นางฟ้ามาแล้วเดี๋ยวนางฟ้าเอาข้อสอบให้ดูก่อนดีไหมจ๊ะ" นางฟ้าเตรียมร่ายเวทอีกครั้ง
"ไม่เอาดีกว่าครับ" หมีน้อยพูดพร้อมหลับตาด้วยความที่ตนเองไม่อยากดูข้อสอบก่อนเพื่อน
"ทำไมล่ะจ๊ะ" นางฟ้าใจดียิ้ม
"ผมว่าไม่ยุติธรรมกับคนอื่นที่ตั้งใจเรียน ตั้งใจอ่านหนังสือเหมือนผมเอาเปรียบถ้าให้นางฟ้าช่วย"
"เธอเป็นเด็กดีมาก ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องตอบแบบนี้" เธอยิ้มพร้อมคฑาในมือหายไป
[blue]"ถ้ารู้อยู่แล้วผมไม่อยากให้นางฟ้าช่วย แล้วทำไมนางฟ้าถึงมาหาผมครับ" หมีน้อยสงสัย
"เพราะเธอบอกว่าโลกนี้ไม่ยุติธรรมและรู้สึกท้อแท้ แต่อย่าสิ้นหวังไปเลยนะจ๊ะ หากเรามีความพยายามในสิ่งใดแล้วสิ่งนั้นจะตามมา ที่นางฟ้าปรากฏตัวเพื่อแสดงว่านางฟ้ามีตัวตนจริงจ๊ะ" นางฟ้าพูดจบได้กลายร่างเป็นแสงสีขาวพุ่งไปรอบบ้าน แสงสีขาวนั้นได้โอมกอดหมีน้อยอย่างอบอุ่นจนหมีน้อยเผลอหลับไป
.... เช้าในวันรุ่งขึ้น ....
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
"ตื่นได้แล้วลูก วันนี้มีสอบนะลูก" เสียงแม่หมีกำลังเรียกลูกตน
"คร๊าบบบบบ" หมีน้อยตื่นอยู่แล้ว กำลังแต่งตัวไปโรงเรียนอย่างเร่งรีบ 'ไม่เป็นไร ถึงวันนี้เราไม่พร้อมแต่สอบครั้งต่อไป เราไม่ยอมแพ้แน่' หมีน้อยพูดกับตัวเองบนหน้ากระจกอย่างมั่นใจ
เด็กๆ ลองคิดนะครับ นิทานเรื่องนี้สอนอะไร?[/blue]
----------------------------------------------------------------------
ถ้าคุณชอบบทความนี้ ช่วยอ่านบทความในเวปนี้ด้วยครับ มีลิงค์บทความให้อ่านอีกมากมาย http://scbbadth.tripod.com หรือ http://www.geocities.com/scb100yr และ http://madeinthailand.forumco.com เหมือนกันหมดครับ
----------------------------------------------------------------------
ตอนนี้ผมว่างงาน ผมทำงานหรือใช้ชีวิตทำงานแบบปกติไม่ได้เพราะธนาคารไทยพาณิชย์ ผมเลยคิดว่าอยากเขียนบทความ เรื่องสั้น นิยาย นิทาน หากผู้
ใดอ่านแล้วชื่นชอบแล้วอยากซื้อ เหมือนเราซื้อหนังสือ แต่เปลี่ยนจากหนังสือเป็นเว็บแทน ยินดีรับเงินจากผู้อ่านตามนี้ครับ หรือใครอยากอ่านเฉยๆไม่อยากให้เงินผมก็ยินดี เพราะของฟรีมีในโลกครับ ขอให้อ่านก็พอ
ขอยืนยันอีกครั้งว่านี้ไม่ใช่การบริจาคหรือขอเงินแต่เป็นการใช้สมองของผู้เขียนขายบทความทางเว็บเท่านั้น
แก้ไขเลขที่บัญชีใหม่
ธนาคาร ไทยธนาคาร
สาขา ย่อยจักรวรรดิ
เลขที่บัญชี 068-2-04705-4
ชื่อไทย นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์
ชื่ออังกฤษ MR.NOBNUTPONG SURIYAROJ
|
|
ตอนที่ 4 เรื่องคำอธิษฐานของหมีน้อย
