|
madeinthailand
Forum Admin
149 Posts |
 Posted - May 31 2008 : 03:45:23
|
แต่งและเขียนโดย เพนกวินใจดี
23 มีนาคม 2550
ตอนที่ 5 เรื่องปี่เซียะผู้เฝ้าประตู
ปี่เซียะ สัตว์เทพสวรรค์บันดาลโชคลาภนำพาความมั่งคั่งให้กับผู้นิยมบูชา เนื่องจากมีคนถวายหินปี่เซียะให้กับวัด ดังนั้นหน้าที่ของปี่เซียะเพิ่มมาคือทำหน้าที่เฝ้าประตูให้วัดด้วย
หน้าที่ของตนดำเนินไปตามปกติ จนวันหนึ่งปี่เซียะเห็นฮอบบิทกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา
"วันนี้เราเล่นไรกันดี" ฮอบบิทตนหนึ่งถามเพื่อน
"เราว่าเล่นซ่อนแอบดีกว่า ต้นไม้ในวัดเยอะดี" เพื่อนอีกคนตอบ
"ดีๆเราเห็นด้วย" ทุกคนตกลงกันว่าเล่นซ่อนแอบในวัด แต่แล้วมีป้าฮอบบิทคนหนึ่งเดินผ่านมาพอดี เห็นกลุ่มเด็กๆกำลังเล่นกันจึงพูดว่า "พวกหนูจ๊ะ ข้างในวัดเล่นไม่ได้นะตอนนี้"
"ทำไมครับป้า ทำไมเล่นไม่ได้" ด้วยความอยากเล่นของเด็กฮอบบิท จึงถามด้วยความใคร่รู้
"พอดีมีงานหล่อเทวรูปจ๊ะ เข้าไปตอนนี้ รบกวนผู้อื่นได้นะ" ป้าหน้าตาใจดีแถมยิ้มแย้มแจ่มใส
"ได้ครับ(ค่ะ)" เราไปเล่นที่อื่นก็ได้
'เฮอออออ....' [เสียงถอนหายใจ] ป้าได้ยินเด็กตอบแบบนั้น รู้สึกโล่งใจ จึงกลับไปทำความสะอาดวัดตามหน้าที่ประจำของตน
.... เวลาผ่านไปสักครู่ ....
เด็กกลุ่มเดิมยังคงวนเวียนอยู่แถวนั้น ไม่รู้จะเล่นที่ไหนดี จนมีเพื่อนคนหนึ่งเสนอว่า"เราเล่นแบบไม่กวนก็ได้เนอะ"
"อืม" ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย ความอยากเล่นทำให้ขัดคำขอของคุณป้าฮอบบิท เด็กทั้งกลุ่มจึงเดินเข้าประตูวัดไป
"หยุด.....ห้ามเข้า"
เสียงอะไร! เด็กงงที่มาของเสียง มันมาจากไหน ทุกคนหันไปที่ประตูทางเข้า 'ว๊ากกกกก'
โอ้....ทุกคนตกใจในสิ่งที่เห็น หินปี่เซียะหน้าประตูตนหนึ่งไม่รู้มาจากไหน แถมขยับได้ด้วย โฮก...ปี่เซียะกำลังแลบลิ้นยาวตวัดไปมา "บอกว่าห้ามเข้ายังจะดื้ออีก" ปี่เซียะยกขาพร้อมขย่มหัวเพื่อข่ม
"โฮก"
เด็กๆเห็นดังนั้นวิ่งหนีกันใหญ่ ไม่หันมามองเลย "วันหลังเราไม่มาวัดนี้แล้ว ใจร้ายเล่นหน่อยก็ไม่ได้" ฮอบบิทวิ่งหนีสุดชีวิต
เหตุการณ์เหล่านั้น บังเอิญมีรุกขเทวดาเห็นเข้าพอดี เป็นจังหวะที่ผู้เฝ้าประตูกำลังขู่เด็ก จึงเดินเข้าไปหมายตำหนิปี่เซียะที่ทำให้เด็กกลัว "ท่านปี่เซียะ ไม่น่าโหดกับเด็กถึงขนาดใช้ภาพมายาเลยรึ"
"ข้าเตือนเด็กพวกนั้นแล้ว"
"เตือนอย่างไรท่าน" รุกขเทวดาถาม
"ข้าสะกดป้าทำสวนกันเด็กไม่ให้เข้าไป แต่ข้าไม่สามารถให้ป้าอยู่ห้ามเด็กได้ตลอดเวลา" ปี่เซียะทำหน้าเศร้าที่ทำให้เด็กหวาดกลัวตน
"ทำไมห้ามเข้าล่ะท่าน"
"วันนี้มีทำพิธีหล่อเทวรูปต้องก่อกองไฟ ข้ากลัวเด็กวิ่งเล่นแล้วเกิดอุบัติเหตุ"
เพียงอธิบายเท่านี้ รุกขเทวดาก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้ว ตนรู้สึกเสียใจมองปี่เซียะผิดไป "ข้าต้องขอโทษท่าน ที่มองเห็นเพียงเล็กน้อยก็สรุปเรื่องเสียแล้ว"
"ไม่เป็นไร เด็กเกลียดข้าไม่เป็นไร แต่ข้าไม่อยากให้เด็กเกิดอุบัติเหตุเท่านั้นเอง" ปี่เซียะตอบพร้อมกลับเข้าร่างหินปี่เซียะตามเดิม
เด็กๆลองคิดนะครับ นิทานเรื่องนี้สอนอะไร?
--------------------------------------------------------------------------------
ถ้าคุณชอบบทความนี้ ช่วยอ่านบทความในเวปนี้ด้วยครับ มีลิงค์บทความให้อ่านอีกมากมาย http://scbbadth.tripod.com หรือ http://www.geocities.com/scb100yr และ http://madeinthailand.forumco.com เหมือนกันหมดครับ
--------------------------------------------------------------------------------
ตอนนี้ผมว่างงาน ผมทำงานหรือใช้ชีวิตทำงานแบบปกติไม่ได้เพราะธนาคารไทยพาณิชย์ ผมเลยคิดว่าอยากเขียนบทความ เรื่องสั้น นิยาย นิทาน หากผู้ใดอ่านแล้วชื่นชอบแล้วอยากซื้อ เหมือนเราซื้อหนังสือ แต่เปลี่ยนจากหนังสือเป็นเว็บแทน ยินดีรับเงินจากผู้อ่านตามนี้ครับ หรือใครอยากอ่านเฉยๆไม่อยากให้เงิน ผมก็ยินดีเพราะของฟรีมีในโลกครับ ขอให้อ่านก็พอ
ขอยืนยันอีกครั้งว่านี้ไม่ใช่การบริจาคหรือขอเงินแต่เป็นการใช้สมองของผู้เขียนขายบทความทางเว็บเท่านั้น
แก้ไขเลขที่บัญชีใหม่
ธนาคาร ไทยธนาคาร
สาขา ย่อยจักรวรรดิ
เลขที่บัญชี 068-2-04705-4
ชื่อไทย นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์
ชื่ออังกฤษ MR.NOBNUTPONG SURIYAROJ
|
|
ตอนที่ 5 เรื่องปี่เซียะผู้เฝ้าประตู
