|
madeinthailand
Forum Admin
149 Posts |
 Posted - May 31 2008 : 03:47:03
|
แต่งและเขียนโดย เพนกวินใจดี
6 เมษายน 2550
ตอนที่ 7 เรื่องใยแมงมุมส่องเหตุการณ์
วานร (ลิง) สองตัวในหมู่บ้านดินสอสีได้ทะเลาะกัน
ตัวหนึ่งชื่อ ตัน เป็นคนที่มีฐานะรวย
ตัวหนึ่งชื่อ หยง เป็นคนที่มีฐานะยากจน
วานรตันเป็นคนที่มีฐานะจึงไม่ค่อยยอมใครและคิดว่าตนเองถูกเสมอ เพื่อนๆต่างอธิบายให้ตันเข้าใจว่าสิ่งที่ตันทำนั้นไม่ถูกต้อง
ด้วยความอับอายวานรตันจึงวิ่งหนีเข้าไปป่า
"นายจะไปไหน เรื่องแค่นี้เราไม่โกรธหรอก" เพื่อนวานรหยงพูดกับวานรตัน แต่กว่าเสียงของตนจะตะโกนไปถึงนั้น วานรตันได้หายเข้าไปในป่าลึกแล้ว
"แก คอยดูนะ สักวันเราจะแก้แค้นให้ได้" วานรตันบ่นไปพร้อมเอาไม้ตีต้นไม้ไปตามทาง 'เอ๋ นั่นอะไร' วานรตันสงสัยเพราะมีแสงสะท้อนจากสิ่งหนึ่งเข้าตาของตนพอดี ด้วยความสงสัยจึงเดินเข้าไปใกล้ๆ
'โห....ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน' ความโมโหเมื่อกี้มลายหายไปเพราะสนใจสิ่งที่อยู่ข้างหน้า ตันเห็นใยแมงมุมใหญ่มาชักใยอยู่ในป่า ดูไม่เหมือนใยแมงมุมทั่วไป ด้วยความอยากรู้เผลอเอามือไปแตะ
"อย่าซน" วานรตันตกใจชักมือขึ้น หันตามเสียง เจอเด็กคนหนึ่งกำลังยืนมองอยู่
"มันไม่ใช่ของเล่นนะ" ต้นเสียงอยู่บนต้นไม้ ตันเจออีกคนที่หน้าเหมือนเด็กเมื่อครู่
"ใช่ นั่นคือใยส่องเหตุการณ์" วานรตันหันตามเสียงอีกครั้ง เห็นเด็กหน้าตาเหมือนเดิมอีกคน ด้วยความตกใจวานรตันจึงถามว่า "พวกเธอเป็นใคร"
"แล้วเธอล่ะ เป็นใคร" เฮ้ย.... ตันตกใจใหญ่ที่อยู่ๆมีเด็กอีกคนโผล่มาตรงหน้าพอดีหน้าตนพอดี "ระ...ระ...เราคือวานรตันไง พวกเธอเป็นใคร" วานรเห็นแล้วยิ่งแปลก ตอนนี้มีเด็กหน้าเหมือนกันล้อมรอบตนนับได้สิบคน
"พวกเราคือคนเฝ้าใยส่องเหตุการณ์ ตอนนี้อาจารย์ไม่อยู่ไปทำธุระ ท่านฝากให้เราดูแล" เด็กหนึ่งในนั้นตอบข้อสงสัยของวานรตัน ทุกคนหัวเราะกับอาการตกใจของคนแปลกหน้า
"อะไรคือใยส่องเหตุการณ์" วานรตันอยากรู้
"เธออยากเห็นอะไร เห็นได้หมดเลย" เด็กคนหนึ่งตอบ
สักพัก ตอนนี้ช่องว่างของใยแมงมุมช่องหนึ่ง เป็นรูปของแม่วานรตันกำลังทำอาหารอยู่ "เธอคิดถึงแม่ใช่ไหม"
"ใช่" วานรตันตอบ ตอนนี้ช่องว่างของใยแมงมุมที่เหลือเป็นรูปบุคคลที่วานรตันรู้จัก ปรากฏขึ้นกำลังทำกิจกรรมต่างๆ
วานรตันรู้สึกประหลาดใจมาก
"ทุกคนต่างมีหน้าที่ของตนเอง" เด็กคนหนึ่งอธิบายให้ฟัง
วานรตันเหลือบไปเห็นวานรหยงพอดี สักพักช่องใยแมงมุมเป็นรูปวานรหยงเต็มไปหมด แต่เป็นสิ่งที่วานรหยงเคยทำในอดีตมาแล้วทั้งสิ้น
"ใยนี้ส่องเหตุการณ์ในอดีตได้" เด็กอีกคนอธิบาย
"แล้วดูอนาคตได้ไหม เราอยากเห็นอนาคตของวานรหยง" ตันอยากเห็นอนาคตเพื่อน
"ดูได้แต่ไม่ดี อาจารย์เราบอกไว้" ด้วยความแค้น ตันจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้เด็กเฝ้าใยส่องเหตุการณ์ฟัง แต่เล่าในลักษณะเข้าข้างตัวเองและใส่ความว่าวานรหยงชอบแกล้งตนประจำ ความเป็นจริงแล้ววานรตันต่างหากที่ชอบแกล้งเพื่อนๆ
ผู้เฝ้าใยส่องเหตุการณ์ยังเด็กเหมือนวานรตัน จึงเชื่อคนง่าย ด้วยความอยากช่วยคนโดนรังแก ทั้งหมดวางแผนแกล้งเด็กเกเรกัน
-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-
วานรตันออกจากป่าลึกนำเรื่องทั้งหมดเล่าให้วานรหยงฟัง ด้วยความอยากรู้อยากเห็น หยงจึงตามเข้าไปในป่าและได้เจอใยส่องเหตุการณ์
"ใยส่องเหตุการณ์อันนี้ ดูอนาคตได้ด้วยนะ" วานรตันบอกเพื่อนรัก
"จริงเหรอ" วานรหยงนอกจากฉงนกับสิ่งที่ได้เห็นแล้ว ยังประหลาดใจกับใยแมงมุมที่ดูอนาคตได้ด้วย
"ดูอนาคตเราหน่อย" วานรตันสั่งใยส่องเหตุการณ์
เพียงสิ้นคำสั่งใยแมงมุมเป็นภาพรวมขนาดใหญ่เป็นรูปวานรตัน นั่งรถหรู มีบ้านใหญ่โต นั่งทำงานในบริษัทใหญ่
"ดูสิ นายอนาคตดีนะ" วานรหยงบอกกล่าวกับเพื่อน
"นายก็ลองสั่งดูอนาคตตัวเองบ้างสิ" วานรตันแนะนำเพื่อน
วานรหยงเลยสั่งบ้าง ปรากฏว่าเป็นภาพของวานรหยงกำลังเสริฟอาหารในร้านอาหารแห่งหนึ่ง
"เราไม่อยากเชื่อเลย คนเรียนเก่งอย่างนายเรียนไปก็เท่านั้น ถึงยังไงก็เป็นคนเสริฟอาหาร อย่าเสียใจนะ" วารนตันปลอบใจเพื่อนแต่ในใจรู้สึกว่าตนเองชนะวานรหยงแล้ว
ทั้งคู่ดูเสร็จ หยงเอาแต่ร้องไห้และออกจากป่าไป
"สิ่งที่ดูเป็นเหตุการณ์จริงเหรอ" วานรตันถามผู้เฝ้าใยส่องเหตุการณ์
"เป็นอนาคตจริง ใยส่องเหตุการณ์โกหกไม่ได้"
วานรตันได้ยินดังนั้นดีใจกับอนาคตตัวเองและได้ออกจากป่าไป แต่เมื่อวานรตันกลับมาหาอีกครั้ง ปรากฏว่าใยแมงมุมและพวกเด็กๆที่ตนรู้จักได้หายจากป่าไปแล้ว วานรตันสงสัยแต่ไม่ได้ติดใจอะไร กำลังดีใจกับอนาคตของตนเอง
.... เมื่ออนาคตมาถึง ....
ปรากฏว่าวานรตันประมาทเพราะคิดว่าตนเองอย่างไรก็ประสบความสำเร็จ แต่ภาพที่เห็นเป็นเพียงส่วนหนึ่งของอนาคตเท่านั้น วานรตันเอาแต่กินสมบัติเก่าและใช้ชีวิตเสเพล สุดท้ายตัวเองเป็นหนี้เป็นสิน
ส่วนวานรหยงเมื่อเห็นอนาคตก็เสียใจ แต่ด้วยความพยายามว่าตนเองไม่อยากเป็นคนเสริฟอาหารตลอดไป จึงตั้งใจมากขึ้น เหตุการณ์เสริฟอาหารนั้นเป็นการทำงานในช่วงหนึ่งเท่านั้นเพราะต้องการรายได้เสริม ตอนนี้วานรหยงเป็นนักธุรกิจและช่วยเหลือผู้ด้วยโอกาสด้วย
เด็กๆลองคิดนะครับ นิทานเรื่องนี้สอนอะไร?
--------------------------------------------------------------------------------
ถ้าคุณชอบบทความนี้ ช่วยอ่านบทความในเวปนี้ด้วยครับ มีลิงค์บทความให้อ่านอีกมากมาย http://scbbadth.tripod.com หรือ http://www.geocities.com/scb100yr และ http://madeinthailand.forumco.com เหมือนกันหมดครับ
--------------------------------------------------------------------------------
ตอนนี้ผมว่างงาน ผมทำงานหรือใช้ชีวิตทำงานแบบปกติไม่ได้เพราะธนาคารไทยพาณิชย์ ผมเลยคิดว่าอยากเขียนบทความ เรื่องสั้น นิยาย นิทาน หากผู้ใดอ่านแล้วชื่นชอบแล้วอยากซื้อ เหมือนเราซื้อหนังสือ แต่เปลี่ยนจากหนังสือเป็นเว็บแทน ยินดีรับเงินจากผู้อ่านตามนี้ครับ หรือใครอยากอ่านเฉยๆไม่อยากให้เงิน ผมก็ยินดีเพราะของฟรีมีในโลกครับ ขอให้อ่านก็พอ
ขอยืนยันอีกครั้งว่านี้ไม่ใช่การบริจาคหรือขอเงินแต่เป็นการใช้สมองของผู้เขียนขายบทความทางเว็บเท่านั้น
แก้ไขเลขที่บัญชีใหม่
ธนาคาร ไทยธนาคาร
สาขา ย่อยจักรวรรดิ
เลขที่บัญชี 068-2-04705-4
ชื่อไทย นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์
ชื่ออังกฤษ MR.NOBNUTPONG SURIYAROJ
|
|
ตอนที่ 7 เรื่องใยแมงมุมส่องเหตุการณ์
