|
madeinthailand
Forum Admin
 149 Posts |
Posted - May 31 2008 : 03:47:43
|
แต่งและเขียนโดย เพนกวินใจดี
13 เมษายน 2550
ตอนที่ 8 เรื่องกำเนิดม้าน้ำบิน
ณ ป่าใหญ่แห่งหนึ่ง มีเอลฟ์(ตัวเล็กสูงเพียงหกนิ้วในโลกมนุษย์) เผ่าหนึ่งอาศัยอยู่ในป่าแห่งนี้มาช้านาน
เอลฟ์จัสมิน (jasmine มะลิ) : "ปิดเทอมครูให้การบ้านมา วันนี้เราต้องเข้าไปในป่าเพื่อปล่อยม้าน้ำบิน"
เอลฟ์เด็กกลุ่มหนึ่งจับกลุ่มคุยกันเกี่ยวกับการบ้านปิดเทอมที่ครูให้มา เพื่อนๆทุกคนตกลงเข้าไปในป่าเพื่อทำการบ้านตามที่ครูสั่ง
เมื่อเอลฟ์ทุกคนเข้าไปในป่าและตรงไปยังบ่อน้ำตามแผนที่ เอลฟ์โรส (rose กุหลาบ) : "ตามที่ครูสอนช่วงนี้จะมีลูกม้าน้ำตัวเล็กๆ อยู่ในบ่อน้ำ"
เอลฟ์โรสพูดจบ เอลฟ์ต่างมุงดูบ่อน้ำกันเจอม้าน้ำตัวเล็กเท่าลูกน้ำกำลังว่ายอยู่บนผิวน้ำ เอลฟ์ออร์คิด (orchid กล้วยไม้) : "ในหนังสือบอกว่าต้องตักลูกม้าน้ำนำไปยังต้นทีคทรี (teak tree ต้นสัก) แล้วปล่อยให้ลูกม้าน้ำตรงโค่นต้นไม้"
เมื่ออ่านจบเด็กเอลฟ์ต่างทำตามกัน โดยนำใบไม้มาทำเป็นขันแล้วตักลูกม้าน้ำไปยังต้นทีคทรี
ต้นทีคทรีเป็นต้นที่ใหญ่โตมากและมีต้นเดียวในป่าแห่งนี้ เป็นต้นไม้ที่ค้ำจุนชีวิตเอลฟ์ หากไม่มีไม้ต้นนี้แล้วเอลฟ์ในเผ่านี้จะตายหมด ฉะนั้นเอลฟ์เผ่านี้จึงต้องรักษาต้นทีคทรีไว้ เมื่อเด็กๆไปถึงรู้สึกตกใจเพราะนอกจากจะเป็นต้นไม้ใหญ่มากแล้ว ใบของมันช่างใหญ่มโหฬารอะไรเช่นนี้
เด็กทุกคนต่างทำตามในหนังสือและตามที่ครูสอนไว้ในห้องเรียน เทลูกม้าน้ำที่ตักไว้วางไว้แถวโค่นต้นทีคทรี แล้วดูว่าลูกม้าน้ำจะทำอย่างไร
ลูกม้าน้ำเมื่อถูกปล่อยค่อยๆคลานขึ้นไปยังลำต้นกิ่งก้านและใบของต้นไม้ ตอนนี้ลูกม้าน้ำกินใบใม้ของต้นทีคทรีกันใหญ่เลย เพียงไม่กี่นาทีตัวลูกม้าน้ำค่อยๆโตขึ้นๆ บางตัวกินเสร็จแล้วปล่อยสายใยบางๆห้อยลงมาและมีใยห่อหุ้มเป็นดักแด้สีน้ำตาล
เอลฟ์แมริโกลด์ (marigold ดาวเรือง) : "ในหนังสือบอกว่าลูกม้าน้ำเมื่อกินใบไม้จะกลายเป็นดักแด้ ขอให้เราดูไว้เฉยๆ จนกว่าม้าน้ำจะออกมาเอง"
ทุกเอลฟ์เฝ้ารอไม่นานเห็นดักแด้เปิดออกมา มีม้าน้ำสีเงินค่อยๆคลานออกมาและยืนนิ่ง บางตัวมีปีกสีรุ้งเล็กๆค่อยๆกางออก
ตอนนี้บางตัวพร้อมที่จะบินแล้ว บางตัวบินออกไปมาทั่วป่า เอลฟ์ทุกคนต่างปรบมือด้วยความดีใจที่เห็นม้าน้ำบินได้ แต่ยังมีม้าน้ำบางตัวที่ยังออกจากดักแด้ไม่หมดตัว บางตัวใช้เวลานานมาก มีเอลฟ์ตนหนึ่งอยากช่วยจึงปีนต้นไม้เพื่อจะแกะดักแด้ให้ม้าน้ำ เอลฟ์โรส (กุหลาบ) : "ในหนังสือบอกว่าอย่ายุ่งกับม้าน้ำ ไม่งั้นมันจะตาย"[/red] (เอลฟ์โรสตะโกนอย่างเสียงดัง)
"มันไม่ตายหรอก เราอยากให้มันออกมาง่ายๆ เราแค่แกะดักแด้ให้มันเท่านั้น" เอลฟ์ที่ปีนต้นทีคทรีตะโกนกลับมา เมื่อตรงไปยังม้าน้ำที่ยังออกมาไม่ได้ ด้วยความหวังดีเอลฟ์ช่วยแกะให้ ไม่นานม้าน้ำตัวนั้นได้ร่วงหล่นลงมา
[อาาาาาาาาาาาาาาาาาา] ทุกคนต่างตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น บางคนร้องอย่างเสียงหลง
เหตุการณ์นี้ทำให้ผู้อยู่บริเวณนั้น วิ่งมาดูม้าน้ำที่ตกลงมา ทุกคนต่างเสียใจและว่ากล่าวเอลฟ์ที่แกะดักแด้ "เราบอกแล้วว่าอย่ายุ่ง เห็นไหมมันตายแล้ว" [red]"ในหนังสือก็บอก ทำไมนายไม่ฟังเลย" เอลฟ์ต่างว่าตัวต้นเหตุกันใหญ่ จนในที่สุดเอลฟ์ที่ทำผิดร้องไห้และเข้าไปกอดม้าน้ำ
"เราขอโทษ เราขอโทษ เราไม่รู้จริงๆเราอยากช่วยเธอ เราขอโทษ เราขอโทษ" เอลฟ์ร้องไห้ไม่หยุดจนน้ำตาตกลงที่ม้าน้ำ
สิ่งมหัศจรรย์ได้เกิดขึ้นม้าน้ำกระพริบตา สักพักปีกสีรุ้งได้กางออกมาตัวม้าน้ำเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเงิน ในที่สุดม้าน้ำก็เป็นม้าน้ำบินได้แล้ว
เด็กๆดีใจกันใหญ่ที่ม้าน้ำไม่ตายและบินได้ ตอนนี้ทุกคนสนุกกันเพราะมีม้าน้ำบินบางตัวบินลงมาให้ขี่ เด็กบางคนได้บินเที่ยวเล่นในป่ากันอย่างสนุกสนาน
การบ้านปิดเทอมวันนี้ช่างสนุกจริงๆ
เด็กๆ ลองคิดนะครับ นิทานเรื่องนี้สอนอะไร? -------------------------------------------------------------------------------- ถ้าคุณชอบบทความนี้ ช่วยอ่านบทความในเวปนี้ด้วยครับ มีลิงค์บทความให้อ่านอีกมากมาย http://scbbadth.tripod.com หรือ http://www.geocities.com/scb100yr และ http://madeinthailand.forumco.com เหมือนกันหมดครับ -------------------------------------------------------------------------------- ตอนนี้ผมว่างงาน ผมทำงานหรือใช้ชีวิตทำงานแบบปกติไม่ได้เพราะธนาคารไทยพาณิชย์ ผมเลยคิดว่าอยากเขียนบทความ เรื่องสั้น นิยาย นิทาน หากผู้ใดอ่านแล้วชื่นชอบแล้วอยากซื้อ เหมือนเราซื้อหนังสือ แต่เปลี่ยนจากหนังสือเป็นเว็บแทน ยินดีรับเงินจากผู้อ่านตามนี้ครับ หรือใครอยากอ่านเฉยๆไม่อยากให้เงิน ผมก็ยินดีเพราะของฟรีมีในโลกครับ ขอให้อ่านก็พอ
ขอยืนยันอีกครั้งว่านี้ไม่ใช่การบริจาคหรือขอเงินแต่เป็นการใช้สมองของผู้เขียนขายบทความทางเว็บเท่านั้น
แก้ไขเลขที่บัญชีใหม่ ธนาคาร ไทยธนาคาร สาขา ย่อยจักรวรรดิ เลขที่บัญชี 068-2-04705-4 ชื่อไทย นายนบณัฐพงศ์ สุริยาโรจน์ ชื่ออังกฤษ MR.NOBNUTPONG SURIYAROJ
|
|